سعیدا
زندگی‌نامهٔ سعیدا
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است. او خود را ریزه‌خوار خوان جامی، نظامی، سنایی و عطّار دانسته، ارادتی خاص به خواجهٔ شیراز می ورزید و با صائب تبریزی، مراوده و دوستی داشت. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سعیدا
شعرهای سعیدا
- شمارهٔ ۳۱۹ — شیشه و پیمانه و دل غم ز هم کم می‌کنند
- شمارهٔ ۳۱۳ — لعلش که کار بوسه به انداز می‌کند
- شمارهٔ ۳۱۴ — رمزی است این که شمع فروزنده می کند
- شمارهٔ ۳۱۷ — کسان که سود و زیان را در این جهان دانند
- شمارهٔ ۳۲۰ — روشندلان که آخر دم از جهان روند
- شمارهٔ ۳۱۵ — آن ماهوش که در همه جا جلوه می کند
- شمارهٔ ۳۱۸ — خوبان نه ناز [بیهده] آغاز می کنند
- شمارهٔ ۳۱۶ — کی فرنگی با مسلمانی نهانی می‌کند
- شمارهٔ ۳۲۱ — هر آن صید کز دام غافل نشیند
- شمارهٔ ۳۲۴ — دیدم به چشم سر، که سکندر نشسته بود
- شمارهٔ ۳۲۲ — چند در اندیشهٔ دنیا و دین خواهیم بود
- شمارهٔ ۳۲۷ — چشم او را نگذارید که هشیار شود
- شمارهٔ ۳۲۵ — جسم ما از ناتوانی جان نمی گیرد به خود
- شمارهٔ ۳۲۳ — ای خوش آن روز که دل در خم گیسوی تو بود
- شمارهٔ ۳۲۶ — خانهٔ نفس من خراب شود
- شمارهٔ ۳۲۸ — هر بتی قبله نمای دل دانا نشود
- شمارهٔ ۳۳۶ — اگر خواهد کسی تا روز محشر باشرف آید
- شمارهٔ ۳۲۹ — هر که غافل یک نفس شد صاحب دم کی شود؟
- شمارهٔ ۳۳۵ — هر که در این در ز راه صدق درآید
- شمارهٔ ۳۳۰ — دل ز بیداد غم خوبان مصفا می‌شود
- شمارهٔ ۳۳۴ — دلم را هم‌نشین یاری جهان‌گردیده می‌باید
- شمارهٔ ۳۳۱ — کار، کی از آتش رخسارهٔ گل می‌شود
- شمارهٔ ۳۳۲ — صفای وقت جهان چون به ما نمی خواهد
- شمارهٔ ۳۳۳ — ز عاشق، صبر، تسکین از دل دیوانه می‌خواهد