سعیدا
زندگی‌نامهٔ سعیدا
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است. او خود را ریزه‌خوار خوان جامی، نظامی، سنایی و عطّار دانسته، ارادتی خاص به خواجهٔ شیراز می ورزید و با صائب تبریزی، مراوده و دوستی داشت. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سعیدا
شعرهای سعیدا
- شمارهٔ ۲۴۳ — مردی که در این ره، دل آگاه ندارد
- شمارهٔ ۲۴۴ — سفر هوشوران زود تمامی دارد
- شمارهٔ ۲۴۲ — چه غم آن مهر پیکر از چنان و از چنین دارد
- شمارهٔ ۲۴۵ — هر که دارد صنمی جور و جفایی دارد
- شمارهٔ ۲۴۶ — سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد
- شمارهٔ ۲۴۷ — جهان تو را به سر انکسار می آرد
- شمارهٔ ۲۴۱ — گرچه دورم ز نظر، کی نظر از من دارد
- شمارهٔ ۲۴۸ — صبحدم از شب وصل تو اثر می آرد
- شمارهٔ ۲۵۰ — ذکر تو هوش [و] فکر تو از خویش می برد
- شمارهٔ ۲۵۱ — در خاطری که آن بت عیار بگذرد
- شمارهٔ ۲۵۲ — آشکار ز نظر یار نهان می گذرد
- شمارهٔ ۲۵۳ — از یک نظر لطف که آن مهر لقا کرد
- شمارهٔ ۲۵۵ — نشئهٔ سرشار چشم مست ساقی کار کرد
- شمارهٔ ۲۵۶ — نشئهٔ سرشار چشم مست ساقی کار کرد
- شمارهٔ ۲۵۴ — رفت از حریم دیده و دل را کباب کرد
- شمارهٔ ۲۴۹ — چه [دلبری] است که هرگاه ناز می آرد
- شمارهٔ ۲۶۲ — موج خیز گریهٔ ما چشم تر بار آورد
- شمارهٔ ۲۵۹ — کام تا هست تو را کامروا نتوان کرد
- شمارهٔ ۲۵۸ — داغ را چون لاله اجزای بدن خواهیم کرد
- شمارهٔ ۲۶۴ — آنچه قسمت کرده هرکس روزی خود می‌خورد
- شمارهٔ ۲۶۳ — نی همین در نی از آن لب ناله حسرت می‌خورد
- شمارهٔ ۲۶۰ — خرمی ز این دو روزه جان نتوان کرد
- شمارهٔ ۲۶۱ — دی صبا قصهٔ آن کاکل پیچان می کرد
- شمارهٔ ۲۵۷ — در سواد خط خوبان بسکه دل شبگیر کرد