حزین لاهیجی
زاده ۱۱۰۳ – درگذشته ۱۱۸۱ هجری قمری، اصفهان
زندگینامهٔ حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حزین از آخرین شاعران سبک هندی و از اعقاب شیخ زاهد گیلانی است. او در سال ۱۱۰۳ هجری قمری در اصفهان زاده شد. زندگی او مقارن سقوط دولت صفوی و آشفتگی اوضاع ایران بود که او را درگیر سفرها و ماجراهای فراوان نمود تا جایی که چندین بار جامهٔ رزم پوشید و به نبرد دشمنان رفت. نهایتاً درگیری یا اتهام‌زنی از سوی گماشتگان محلی نادرشاه افشار در جنوب، حزین را در سال ۱۱۴۶ هجری قمری به هندوستان رمانید که البته هیچگاه از آن و در آن دیار دلخوش نبود. او در سال ۱۱۸۱ هجری قمری در شهر بنارس درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد. حزین را صاحب تألیفات متعدد در علوم گوناگون دانسته‌اند که نام بیش از پنجاه عدد از آنها در تذکره‌ها آمده است. زندگینامهٔ خودنوشت او به نام «تاریخ احوال» از آن جمله و از مستندات ارزشمند تاریخی راجع به احوال مردمان ایران در دوران سقوط سلسلهٔ صفوی است. دیوان حزین از روی تصحیح استاد ذبیح الله صاحبکار که تصویر آن به زحمت آقای مهرزاد شایان فراهم شده و به کمک هزاران داوطلب گمنام که در بازبینی متن استخراج شده از کتاب چاپی آن مشارکت داشته‌اند به گنجور اضافه شده است.
آثار حزین لاهیجی
شعرهای حزین لاهیجی
- شمارهٔ ۶۵۲ — خرابی برنتابد محنت آبادی که من دارم
- شمارهٔ ۶۵۳ — جز ذکر تو ساقی، دگر اوراد ندارم
- شمارهٔ ۶۵۱ — از خاک آستانت تا دیده دور دارم
- شمارهٔ ۶۴۷ — پریشان خاطرم از همنشینان عزلتی دارم
- شمارهٔ ۶۴۹ — گرچه در سینه صد آتشکده آتش دارم
- شمارهٔ ۶۴۶ — خراباتی‌نژادم دلق شیادانه‌ای دارم
- شمارهٔ ۶۵۰ — ز بس راز تو را پنهان ازین نامحرمان دارم
- شمارهٔ ۶۴۸ — نیم صورت پرست، اینجا تماشای دگر دارم
- شمارهٔ ۶۶۰ — برخیز که دامان سحرگاه بگیریم
- شمارهٔ ۶۵۷ — کام اگر حاصل از آن لعل می آشام کنیم
- شمارهٔ ۶۶۱ — دل را به نهانخانهٔ دیدار فرستیم
- شمارهٔ ۶۵۸ — برخیز راه میکده ی عشق سرکنیم
- شمارهٔ ۶۵۶ — اگر من بیستون عشق را تعمیر می کردم
- شمارهٔ ۶۵۴ — من صبر ز مژگان سیه تاب ندارم
- شمارهٔ ۶۵۹ — خوش آنکه خرقهٔ ناموس و ننگ پاره کنم
- شمارهٔ ۶۵۵ — به ره سربسته مکتوبی از آن مهرآشنا دارم
- شمارهٔ ۶۶۶ — به این بی‌طاقتی یارب به دنبال که می‌گریم؟
- شمارهٔ ۶۶۳ — رفتیم و به آن قامت رعنا نرسیدیم
- شمارهٔ ۶۶۵ — در هجر تو تا چند من زار بگریم
- شمارهٔ ۶۶۴ — چو صنعان مشق سودا می رسانم
- شمارهٔ ۶۶۷ — نخواهد از شکنج دام هرگز کرد آزادم
- شمارهٔ ۶۶۹ — دو جهان است درکنار خودم
- شمارهٔ ۶۶۲ — طرفی که من ز پهلوی دلدار بسته ام
- شمارهٔ ۶۶۸ — کی راست به میزان وجود و عدم آیم؟