رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۳۱ — از هر رهی که دیده ام آن مه گذشته است
- شمارهٔ ۲۸ — نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است
- شمارهٔ ۲۷ — نگار من عجب زیبا نگاری است
- شمارهٔ ۳۰ — تو را میخانه ای بت تا مقام است
- شمارهٔ ۳۲ — نه ماه من ز پری رسم دلبری آموخت
- شمارهٔ ۲۹ — مر مکش که ترا می کنند خلق ملامت
- شمارهٔ ۲۵ — طغیان چو کرد عشق به دل فکر خانه نیست
- شمارهٔ ۲۶ — گلستان خرم است و گل ببار است
- شمارهٔ ۴۰ — با آنکه وفادارتر از من دگری نیست
- شمارهٔ ۳۴ — بعد عمری کاری پسر می بینمت
- شمارهٔ ۳۶ — به من هر کار آن پرکار کرده است
- شمارهٔ ۳۹ — درد من از تو دوا گشت؟ نگشت
- شمارهٔ ۳۳ — این چین فکنده در جبین کیست
- شمارهٔ ۳۵ — مرا تا جان بجسم ناتوان است
- شمارهٔ ۳۷ — به تن تا جان غم فرسود من هست
- شمارهٔ ۳۸ — گر رفت جان و جسمم شد خاک آستانت
- شمارهٔ ۴۲ — همین نه در دل من صبر، دلستان نگذاشت
- شمارهٔ ۴۸ — تو گر خون ریزیم ممنونم ای دوست
- شمارهٔ ۴۴ — یار اگر بیگانه از اغیار باشد خوشتر است
- شمارهٔ ۴۱ — تا دست می دهد می و معشوق می پرست
- شمارهٔ ۴۳ — عاشق مگو که عاقل و فرزانه خوشتر است
- شمارهٔ ۴۶ — زاهد به جرم مستی عشقم، شتاب چیست
- شمارهٔ ۴۵ — چشم من، پنهان ز چشم مردمان می‌خواهمت
- شمارهٔ ۴۷ — جانم ز تن درآمد و در سر هوای تست