رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۱۰۳ — مگر از سینه ی من دل برآید
- شمارهٔ ۱۰۴ — دانی که از هجران تو بر ما چه شب‌ها بگذرد
- شمارهٔ ۹۹ — آنچنان از تب عشق تو تنم می‌سوزد
- شمارهٔ ۹۷ — غنچه و سرو کار آن قد و دهن نمی کند
- شمارهٔ ۹۸ — ز کوی یار به من زان خبر نمی آید
- شمارهٔ ۱۰۰ — خوشا کسی که کباب و شراب با تو خورد
- شمارهٔ ۱۰۱ — آن جفا پیشه که منعش ز جفا نتوان کرد
- شمارهٔ ۱۰۲ — نه مهر، خوبی روی ترا نه مه دارد
- شمارهٔ ۱۱۰ — عاشق یاری جفا بسیار می‌باید کشید
- شمارهٔ ۱۰۸ — به من هر روز آن پیمان گسل پیمان از آن بندد
- شمارهٔ ۱۰۹ — سوی آن کز تو دلش خوش به نگاهی باشد
- شمارهٔ ۱۰۶ — گر ناله ی زارم اثری داشته باشد
- شمارهٔ ۱۰۷ — چند روزی از سر کویت سفر خواهیم کرد
- شمارهٔ ۱۱۲ — بینم اگر به جز تو زیانم بدیده باد
- شمارهٔ ۱۱۱ — کی به من رحم دگر خواهی کرد
- شمارهٔ ۱۰۵ — مرا با یار خود ای کاش بگذارند و کار خود
- شمارهٔ ۱۱۶ — ای کرده ز خود بی خبرت یاد خداداد
- شمارهٔ ۱۱۷ — به رهی چو پادشاهان گذر آن پسر ندارد
- شمارهٔ ۱۱۸ — هرگز به دلم یاد تو ای ماه نیامد
- شمارهٔ ۱۱۳ — شوخی که آشنا بکسی غیر ما نبود
- شمارهٔ ۱۱۹ — کو عاشق آزاری چو او تا عاشق زارش کند
- شمارهٔ ۱۲۰ — گفتم آن لعل لب از شیره جان ساخته‌اند
- شمارهٔ ۱۱۴ — نکویان را وفا آئین پسندند
- شمارهٔ ۱۱۵ — دلم با ناتوانی پاس چشم یار هم دارد