رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۷۴ — دلدار من به زاری اگر یار من شود
- شمارهٔ ۷۳ — هر کس به ره وفا نشیند
- شمارهٔ ۷۵ — با غیر یار ترسم اگر یار من شود
- شمارهٔ ۷۶ — نه خود با من جفا آن بی وفا کرد
- شمارهٔ ۷۹ — غمش جا در دلم تنها ندارد
- شمارهٔ ۸۰ — به دل هر کس غم جانان ندارد
- شمارهٔ ۷۷ — چه می در جام من پیر مغان کرد
- شمارهٔ ۷۸ — به من یارم سر یاری ندارد
- شمارهٔ ۸۱ — مرا دیوانه آن جانانه دارد
- شمارهٔ ۸۳ — مرا خاطر از آن بی غم نباشد
- شمارهٔ ۸۲ — به عالم شادمان رندی زید کز هر غمی خندد
- شمارهٔ ۸۶ — مرا به باده کشی کاش آنکه عیب کند
- شمارهٔ ۸۵ — تا کی ای زیبا صنم تا چند ای حوری نژاد
- شمارهٔ ۸۴ — از برم ای نگار حور نژاد
- شمارهٔ ۸۸ — نمی خواهی دلم چون شاد [و] می خواهی غمین باشد
- شمارهٔ ۸۷ — هر که یک لحظه حدیث غم من گوش کند
- شمارهٔ ۹۲ — گر چرخ فلک با همه کس جور و جفا کرد
- شمارهٔ ۹۵ — دلم به وصل تو روزی که شادمان باشد
- شمارهٔ ۹۶ — کی جز تو در دل من دلدار دیگر آید
- شمارهٔ ۸۹ — زین پریشانان مکش دامن که حیران تواند
- شمارهٔ ۹۰ — ترک تو چون ز دل کسی ای دلستان کند
- شمارهٔ ۹۳ — خوش آنکه شب غمم سر آید
- شمارهٔ ۹۱ — دلش دادم که با او همدم و هم خانه خواهم شد
- شمارهٔ ۹۴ — فغان که مدعیان از منت جدا کردند