طبیب اصفهانی
درگذشته ۱۱۷۱ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ طبیب اصفهانی
عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کوچیدند و در آن شهر مسکن گزیدند. پدرش میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی بود و خود او نیز طبیب و ندیم نادرشاه افشار. بعد از نادرشاه، کلانتر اصفهان شد و پس از چندی این کار را به برادرش میرزا عبدالوهاب واگذاشت و خود با شاعران و ادیبان اصفهان، هاتف، عاشق، آذر، مشتاق و صهبا معاشرت کرد.
آثار طبیب اصفهانی
شعرهای طبیب اصفهانی
- شمارهٔ ۲۵ — سینه گرم و مژه خونبار و سحر نزدیک است
- شمارهٔ ۲۷ — کاروان عشق را بانگ درای دیگرست
- شمارهٔ ۳۰ — هر دم بگوشه ای ز خیالت وطن گرفت
- شمارهٔ ۲۶ — هر کسی را که چو من دیده خونباری هست
- شمارهٔ ۲۸ — دلتنگم و پرواز گلستان هوسم نیست
- شمارهٔ ۳۲ — ما را که با تو غیر وفا در میانه نیست
- شمارهٔ ۲۹ — می‌رسد یار و دریغا سر و سامانم نیست
- شمارهٔ ۳۱ — رفتم و برگشتنم دیگر بکوی یار نیست
- شمارهٔ ۳۳ — چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت
- شمارهٔ ۳۴ — چون رحمتت فزاید بر عذرخواهی ای دوست
- شمارهٔ ۳۶ — در حلقه خوبان چو تو یک عربده‌جو نیست
- شمارهٔ ۳۵ — کسی راه غمش را سر نبردست
- شمارهٔ ۴۰ — ما وشکن دامی و فریاد و دگر هیچ
- شمارهٔ ۳۷ — رفت حسن تو و عشقت بدل من باقیست
- شمارهٔ ۳۹ — زدی بتیغم و از جبهه تو چین برخاست
- شمارهٔ ۳۸ — چو بگذری به تل عاشقان دکانی هست
- شمارهٔ ۴۲ — از کین گر آن بیدادگر بر سینه‌ام خنجر زند
- شمارهٔ ۴۱ — به گلشنی که ز رویت نقاب می‌افتد
- شمارهٔ ۴۷ — عاشقان را نگر از خاره تنی ساخته‌اند
- شمارهٔ ۴۸ — گله‌ام از تو مپندار که از دل برود
- شمارهٔ ۴۴ — صیاد را نگر که چه بیداد می‌کند
- شمارهٔ ۴۵ - نوایی — غمش در نهانخانهٔ دل نشیند
- شمارهٔ ۴۳ — برکی نگرم؟ چون بتو دیدن نگذارند
- شمارهٔ ۴۶ — از تو چون هر نفسم بر فلک افغان نرسد