طبیب اصفهانی
درگذشته ۱۱۷۱ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ طبیب اصفهانی
عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کوچیدند و در آن شهر مسکن گزیدند. پدرش میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی بود و خود او نیز طبیب و ندیم نادرشاه افشار. بعد از نادرشاه، کلانتر اصفهان شد و پس از چندی این کار را به برادرش میرزا عبدالوهاب واگذاشت و خود با شاعران و ادیبان اصفهان، هاتف، عاشق، آذر، مشتاق و صهبا معاشرت کرد.
آثار طبیب اصفهانی
شعرهای طبیب اصفهانی
- شمارهٔ ۷۴ — آنان که در طلب به پی دل نمی‌رسند
- شمارهٔ ۷۵ — من آن صیدم که از ضعفم نفس بیرون نمی‌آید
- شمارهٔ ۷۳ — تا قیامت دمد از خاک من خون آلود
- شمارهٔ ۷۶ — فریاد من به چرخ نه هردم نمی‌رسد
- شمارهٔ ۷۸ — مرغی که بکوی تو ز پرواز نشیند
- شمارهٔ ۷۷ — نه همین زآتش عشقت دل ما می‌سوزد
- شمارهٔ ۷۹ — در آن گلشن که گلچین در به روی باغبان بندد
- شمارهٔ ۸۰ — از آن آهم ز دل مشکل برآید
- شمارهٔ ۸۷ — گفتی از جور فراقت چه به من می‌گذرد
- شمارهٔ ۸۳ — مرا کام دل گر ز یاری برآید
- شمارهٔ ۸۶ — هرگز به یاد ما زر و گوهر نمی‌رسد
- شمارهٔ ۸۱ — کدام شب که فغانم به آسمان نرسد
- شمارهٔ ۸۵ — تا به دلجویی من لعل تو خندان نشود
- شمارهٔ ۸۴ — می‌رود از خویش دل چون دیده حیران می‌شود
- شمارهٔ ۸۲ — زبامی چو بینم که ماهی برآید
- شمارهٔ ۸۸ — قسمتم کاش به آن کوی کشد دیگر بار
- شمارهٔ ۸۹ — به دل دارم غم عشقی نهان از محرمان خوش‌تر
- شمارهٔ ۹۲ — دل عاشق نمی‌گردد به راحت مهربان هرگز
- شمارهٔ ۹۱ — ز پا فتادم و رویم بمنزلست هنوز
- شمارهٔ ۹۳ — صید دلم که باشد ازو خون روان هنوز
- شمارهٔ ۹۵ — چون ناله ز جور تو ستمگر نکند کس؟
- شمارهٔ ۹۶ — تیغ از میان بقصد من ناتوان مکش
- شمارهٔ ۹۴ — هر چند بر آن عارض گلگون نگرد کس
- شمارهٔ ۹۰ — قسمتم گرمی بازار نگردد هرگز