طبیب اصفهانی
درگذشته ۱۱۷۱ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ طبیب اصفهانی
عبدالباقی طبیب اصفهانی (درگذشته ۱۱۶۸ یا ۱۱۷۱ هجری قمری) از شعرای سبک بازگشت ایران، حکیم‌باشی نادر شاه افشار، کلانتر اصفهان، فرزند میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی و از اعضای خاندان حکیم سلمان بود. طبیب اصفهانی از سادات موسوی اصفهان بود. نیاکانش در روزگار شاه عباس اول صفوی از جهرم به اصفهان کوچیدند و در آن شهر مسکن گزیدند. پدرش میرزا محمد رحیم طبیب اصفهانی حکیم‌باشی شاه سلطان حسین صفوی بود و خود او نیز طبیب و ندیم نادرشاه افشار. بعد از نادرشاه، کلانتر اصفهان شد و پس از چندی این کار را به برادرش میرزا عبدالوهاب واگذاشت و خود با شاعران و ادیبان اصفهان، هاتف، عاشق، آذر، مشتاق و صهبا معاشرت کرد.
آثار طبیب اصفهانی
شعرهای طبیب اصفهانی
- شمارهٔ ۱۴۵ — شدیم پیر و به دل داغ آن جوان مانده
- شمارهٔ ۱۴۷ — از ما نهفته با دگران یار بوده‌ای
- شمارهٔ ۱۴۸ — از ما درین گلستان جویند گر نشانی
- شمارهٔ ۱۴۹ — از باده عشرت تو و رخسار چو ماهی
- شمارهٔ ۱۵۱ — به صید جسته از دامی چه خوش می‌گفت صیّادی
- شمارهٔ ۱۵۲ — به ساقی گفت در میخانه مستی
- شمارهٔ ۱۵۰ — از می لعل بکف تا دو سه جامی داری
- شمارهٔ ۱۴۶ — ای که بر خاک شهیدان گذر انداخته‌ای
- شمارهٔ ۱۵۷ — حیف از تو که ارباب سخن را نشناسی
- شمارهٔ ۱۵۴ — تو که ای امیر داری ز سراغ من فراغی
- شمارهٔ ۱۶۰ — زصید من چه شود گر عنان بگردانی
- شمارهٔ ۱۵۸ — دلی دارم که دارد اضطرابی
- شمارهٔ ۱۵۵ — چو باشد مایل بیداد شاهی
- شمارهٔ ۱۵۹ — رفتند همرهان و تو در فکر منزلی
- شمارهٔ ۱۵۳ — ببخشا ای که میر کاروانی
- شمارهٔ ۱۵۶ — چنین که با غم گرفته‌ام خو مخوان به بزمم به میگساری
- شمارهٔ ۱۶۱ — ز نکوئی آنچه باید همه را تمام داری
- شمارهٔ ۱۶۲ — کردیم شبی روز غریبانه بدامی
- شمارهٔ ۱۶۴ — مسلمانان مرا حال تباهی
- شمارهٔ ۱۶۳ — مشکل که دهد دست مرا با تو وصالی
- شمارهٔ ۱۶۵ — یاد آر ای ستمگر از حال خاکساری
- شمارهٔ ۱ - در لذت غم و مدح رسول اکرم (ص) با تجدید مطلع گوید — حاشا که کَشَم بَهْرِ طَرَب، ساغَرِ جَم را
- شمارهٔ ۲ - یک قصیده — ای یافته، صبح از دمِ جان‌بَخْشِ تو، دَم را
- شمارهٔ ۳ - در مدح امیرالمؤمنین و اظهار اشتیاق بزیارت آن بزرگوار گوید — ای خداوندی که در گیتی مثل شد در سخا