ابوالحسن فراهانی
درگذشته ۱۰۴۰ هجری قمری
زندگینامهٔ ابوالحسن فراهانی
ابوالحسن فراهانی حسینی متوفای ۱۰۴۰ قمری از شاعران سدهٔ یازدهم و صاحب رسالهٔ «شرح مشکلات دیوان انوری» است. وی از سادات حسینی فراهان و از شعرای سدهٔ یازدهم هجری است که پس از تحصیل دانشهای متداول در زادگاه خود به سبب تنگدستی و برای کسب کمال به اصفهان رفت و دو سال در نصرآباد مسکن گزید. سپس به شیراز رفته و در سلک ملازمان امامقلی خان در آمد و کارش بالا گرفت. ولی آخرالامر بدگویان دربارهاش سعایت کردند و به بهانهٔ حرکتی نامناسب به فرمان امامقلی خان به قتل رسید. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانهای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار ابوالحسن فراهانی
شعرهای ابوالحسن فراهانی
- شمارهٔ ۱۱ — حسبتالله به سست ای میر با من دوستی
- شمارهٔ ۱۵ — میدهند از شوق آن رخساره جان از بهر آن
- شمارهٔ ۱۲ — گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم
- شمارهٔ ۱۸ — نشود شاد دل از وعده وصل تو مگر
- شمارهٔ ۱۶ — شاید که دیرتر کند از سینهام گذر
- شمارهٔ ۱۷ — ز رویش بر فلک عکسی یست خود کی مثل او باشد
- شمارهٔ ۱۴ — عزیزی گفت با من دوش کای سلطان سوداگر
- شمارهٔ ۱۳ — گفتی که پلی بسازی از بهر خدا
- شمارهٔ ۲۲ — میر مادر منزل مردم بسی گرمی ولی
- شمارهٔ ۲۵ — عالم به غیب اگر نیست چون هر که را قرین شد
- شمارهٔ ۲۴ — خداوند کریمان باز خواهد
- شمارهٔ ۲۶ — ای آن که ز ناله میکنی منع
- شمارهٔ ۲۰ — ای دل هوای نفس کند خانهات خراب
- شمارهٔ ۲۳ — ای برادر بشنو از من پند اگر فرزانه ای
- شمارهٔ ۲۱ — ز فرموده اوستادان پیش
- شمارهٔ ۱۹ — هزار چشم درفشان و دامنپرور
- شمارهٔ ۲۸ — کارم چنان نبسته که روز وصال یار
- شمارهٔ ۲۹ — هر پاره ای فتاده به جایی ز جور یار
- شمارهٔ ۳۱ — گرز آن که دوش از سر غفلت به دقت خواب
- شمارهٔ ۲۷ — خداوند آگهی کایم به خدمت
- شمارهٔ ۳۲ — نظام دین و دینا قره العین رسول الله
- شمارهٔ ۳۴ — شب و روزند انبای زمانه
- شمارهٔ ۳۳ — ای که هرگز نشود مست کسی
- شمارهٔ ۳۰ — ای که چرخت ندیده است نظیر