فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۳۱۸ — بخت کو کز تو بمن مژدة یادی برسد
- شمارهٔ ۳۱۴ — به باغ سبزه چو بیند خطت به سر خیزد
- شمارهٔ ۳۱۵ — قدم از بار محنت برنخیزد
- شمارهٔ ۳۱۹ — کسی به درد سخن غیر طبع من نرسد
- شمارهٔ ۳۱۷ — ناله از دل تا به لب از ضعف مشکل میرسد
- شمارهٔ ۳۱۳ — جو آید در چمن از عندلیبان شور برخیزد
- شمارهٔ ۳۱۶ — از دعا گویا اثر بازم به مطلب میرسد
- شمارهٔ ۳۲۰ — تا کی چنینم از مژه خون جگر چکد
- شمارهٔ ۳۲۳ — خوشا آن دل که تا جان باشدش اندوهگین باشد
- شمارهٔ ۳۲۲ — یک شب که نه در وصال باشد
- شمارهٔ ۳۲۶ — آیینه سنگ بود ترا دید و آب شد
- شمارهٔ ۳۲۴ — حنای پای تو شد خون من، حلال تو باشد
- شمارهٔ ۳۲۸ — اقبال رو نمود و به ما یار یار شد
- شمارهٔ ۳۲۱ — ز عریانی نیندیشم اگر عالم خطر باشد
- شمارهٔ ۳۲۵ — آن شوخ ز حالم خبری داشته باشد
- شمارهٔ ۳۲۷ — بس که دلگیرم غم از آمیزشم دلگیر شد
- شمارهٔ ۳۳۶ — که گفت غنچة خندان به آن دهان ماند!
- شمارهٔ ۳۲۹ — کسی به دعوی مهرش چو صبح صادق شد
- شمارهٔ ۳۳۰ — آمد بهار و خانه به زندان شریک شد
- شمارهٔ ۳۳۱ — دردا که غمزة دوست دشمن شکار هم شد
- شمارهٔ ۳۳۴ — دل از جفای محرم و بیگانه پر نشد
- شمارهٔ ۳۳۵ — پای دل تا به ره عشق تو فرسوده نشد
- شمارهٔ ۳۳۳ — دلم شبی که خیال ترا نشیمن شد
- شمارهٔ ۳۳۲ — به مهر آموختیم آن طفل را بی‌مهریش فن شد