فیاض لاهیجی

زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی

ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.

آثار فیاض لاهیجی

• فیاض لاهیجی
  • دیوان اشعار

شعرهای فیاض لاهیجی

• شمارهٔ ۲۶۷ — از بس که هوای دهن تنگ تو دارد
• شمارهٔ ۲۶۸ — ز طرز غنچه پی بردم که شرم روی او دارد
• شمارهٔ ۲۶۶ — به گوشه چشم سیاهت نگه به من دارد
• شمارهٔ ۲۷۰ — عاشق آنست که در بر گل رویی دارد
• شمارهٔ ۲۶۹ — مگر دلِ به غم عشق بسته‌ای دارد
• شمارهٔ ۲۶۵ — به ما عمریست زلف یار سودا در میان دارد
• شمارهٔ ۲۷۲ — چمن بی‌تو فیض هوایی ندارد
• شمارهٔ ۲۷۱ — بگو به شعله که پروانه بی تو تاب ندارد
• شمارهٔ ۲۷۷ — سرو نتوانست لاف قامتش از پیش برد
• شمارهٔ ۲۷۳ — ز جور تو دل امتناعی ندارد
• شمارهٔ ۲۷۶ — گر خود ز لطف گامی در راه ما گذارد
• شمارهٔ ۲۷۸ — کسی ز کوی تو تا چند حبیب چاک برد!
• شمارهٔ ۲۷۵ — تنها نه ز زلفت دلم آرام ندارد
• شمارهٔ ۲۷۹ — ذوق دیدارست کامی کز جهان دل می‌برد
• شمارهٔ ۲۸۰ — دوران حیله باز زما روبرو برد
• شمارهٔ ۲۷۴ — دو چشمت میل هشیاری ندارد
• شمارهٔ ۲۸۴ — بسکه آرام از نگاهش بی‌محابا می‌پرد
• شمارهٔ ۲۸۲ — امشب که از نم مژه آبم نمی‌برد
• شمارهٔ ۲۸۱ — نبرم منّت کس کاش شرابم نبرد
• شمارهٔ ۲۸۵ — گر نسیم صبحگاهی گلستان می‌پرورد
• شمارهٔ ۲۸۳ — کس جان ز زخم خنجر مژگان نمی‌برد
• شمارهٔ ۲۸۸ — منگر که نگاهی ز سر ناز به ما کرد
• شمارهٔ ۲۸۷ — لعل لبت ز خون گهر آب میخورد
• شمارهٔ ۲۸۶ — لعلت که باغ خنده ازو آب می‌خورد