فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۳۳۸ — بیا که بی تو نه ساغر نه شیشه می‌ماند
- شمارهٔ ۳۴۱ — هر کس به عارض تو خط مشک فام خواند
- شمارهٔ ۳۳۹ — بسکه کردم داد از آن بت قوّت دادم نماند
- شمارهٔ ۳۳۷ — بهشت عدن به حسن رسیده می‌ماند
- شمارهٔ ۳۴۰ — رسم سرایت نفس ناتوان نماند
- شمارهٔ ۳۴۴ — کج ابروان که چهره به می تاب داده‌اند
- شمارهٔ ۳۴۳ — بیوفا و بد و بیدادگرت ساخته‌اند
- شمارهٔ ۳۴۲ — جدا از کوی او شوقم گل و گلشن نمی‌داند
- شمارهٔ ۳۴۵ — عشّاق دل به چین جبینی سپرده‌اند
- شمارهٔ ۳۵۲ — زرشک خال که سوزد بر آن عذار سپند
- شمارهٔ ۳۵۰ — چون خوی دلبران ز عتابم سرشته‌اند
- شمارهٔ ۳۴۶ — آنانکه پی به راه توکّل فشرده‌اند
- شمارهٔ ۳۴۸ — از پی قتلم دگر، درد و غم، آماده‌اند
- شمارهٔ ۳۴۷ — چشم دلم به عالم بالا گشاده‌اند
- شمارهٔ ۳۴۹ — خوبان که شوخی مژه از تیر برده‌اند
- شمارهٔ ۳۵۱ — عندلیب گلشنم گلخن نصیبم کرده‌اند
- شمارهٔ ۳۵۳ — هر کاروان که راه به کوی تو ساختند
- شمارهٔ ۳۵۶ — بی تو یارانم کشان سوی گلستان می‌برند
- شمارهٔ ۳۵۵ — یک بار نکردیم در آن دل اثری چند
- شمارهٔ ۳۵۷ — بیدلان دور از لبش چون جام گلگون می‌خورند
- شمارهٔ ۳۵۹ — اسیران پرده از حال دل خود بر نمی‌گیرند
- شمارهٔ ۳۶۰ — به چمن روی نهی سرو و سمن می‌سوزند
- شمارهٔ ۳۵۸ — صبح خیزان چو به کف جام مصّفا گیرند
- شمارهٔ ۳۵۴ — نقشبندانی که طرح روی جانان ریختند