فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۳۶۲ — عاشق چوبی مضایقه جان را فدا کند
- شمارهٔ ۳۶۳ — گر آتش تو چو شمع استخوانم آب کند
- شمارهٔ ۳۶۴ — گریة خونین نداند هر که چشمی تر کمند
- شمارهٔ ۳۶۷ — سهل است اگر رقیب به خود مایلش کند
- شمارهٔ ۳۶۶ — دل مست خواب غفلت و، کس نیست بیدارش کند
- شمارهٔ ۳۶۱ — کو غم که ناله را به اثر آشنا کند
- شمارهٔ ۳۶۸ — عقل گو کمتر نظر بر حسن تدبیرم کند
- شمارهٔ ۳۶۵ — مطربی کو که نوای غم او ساز کند
- شمارهٔ ۳۷۰ — چه خوش آنکه ناوک غمزة تو به سینه میل وطن کند
- شمارهٔ ۳۷۲ — چون در آیینه نظر آن مه دیرینه کند
- شمارهٔ ۳۷۳ — چه حدِّ غنچه که در پیش یار خنده کند
- شمارهٔ ۳۷۶ — خضر و مسیح اگر گل روی تو بو کنند
- شمارهٔ ۳۷۱ — ز قال رفته‌ام از دست، حال تا چه کند
- شمارهٔ ۳۷۴ — به جفا چون بتان قرار کنند
- شمارهٔ ۳۶۹ — شاه اجل به حکم تو فرمان روان کند
- شمارهٔ ۳۷۵ — هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنند
- شمارهٔ ۳۷۹ — ناز تو رخنه در جگر شیر می‌کند
- شمارهٔ ۳۷۷ — خم خانه جای صحبت اشراقیانه است
- شمارهٔ ۳۸۰ — مه را غم هلال تو رنجور می‌کند
- شمارهٔ ۳۸۳ — قاصد بی‌غم کجا شرح ملالم می‌کند
- شمارهٔ ۳۸۲ — شد بهار و هر کسی جایی وطن خوش می‌کند
- شمارهٔ ۳۷۸ — آنان که در ادای سخن کوتهی کنند
- شمارهٔ ۳۸۴ — دل نظر چون بر رخ آن بی‌ترحّم می‌کند
- شمارهٔ ۳۸۱ — شوق چون در عرض حالم خامه را سر می‌کند