فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۴۱۲ — کم کنم شیون نمی‌خواهم که نقص غم شود
- شمارهٔ ۴۰۹ — کمرده‌ام خالی دلی، خواهم دل او پُر شود
- شمارهٔ ۴۱۰ — لطف کن تلخی که جان بی‌لذّت از شکّر شود
- شمارهٔ ۴۱۳ — دانشم حاشا که ابرِ آفتاب من شود
- شمارهٔ ۴۱۶ — چندان که از تو جور و جفا کم نمی‌شود
- شمارهٔ ۴۱۵ — آیینه از عکس رخ یارم گلستان می‌شود
- شمارهٔ ۴۱۱ — تخم دلخواه درین مزرعه کم سبز شود
- شمارهٔ ۴۱۴ — آفت عاشق ز صلح و جنگ پیدا می‌شود
- شمارهٔ ۴۱۹ — نه همین دل در برم چون مرغ بسمل می‌جهد
- شمارهٔ ۴۱۸ — هلاک همچو منی خشم و کین نمی‌خواهد
- شمارهٔ ۴۲۱ — مویش وظیفة شب دیجور می‌دهد
- شمارهٔ ۴۲۲ — بر شعله آن چنان که کسی تار مو نهد
- شمارهٔ ۴۲۰ — ایزد به هر که عارض گل رنگ می‌دهد
- شمارهٔ ۴۲۳ — شبی که عکس سر زلف یار در نظر آید
- شمارهٔ ۴۲۴ — نمی‌خواهم که بوی پیرهن از نزد یار آید
- شمارهٔ ۴۱۷ — من اگر می نخورم پیش رود!
- شمارهٔ ۴۲۹ — از ره کوی تو چون بانگ جرس می‌آید
- شمارهٔ ۴۳۱ — اگر دو روز از آن کو خبر نمی‌آید
- شمارهٔ ۴۳۰ — چو رشک رخنه‌گرِ نام و ننگ می‌آید
- شمارهٔ ۴۲۵ — خوش آنکه از سفر آن غمگسار باز آید
- شمارهٔ ۴۲۷ — چو بینم کبک، یادم جلوة دلدار می‌آید
- شمارهٔ ۴۳۲ — وفاداری از آن ترک شکار افکن نمی‌آید
- شمارهٔ ۴۲۶ — به یاد آن قامتم از دیدن شمشاد می‌آید
- شمارهٔ ۴۲۸ — چنانم بزم عشرت بی‌لبش دلگیر می‌آید