فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۴۳۳ — چو بلبل خاطرم از گفتن بسیار نگشاید
- شمارهٔ ۴۳۷ — آن شوخ که بی‌خواب و خمارش نتوان دید
- شمارهٔ ۴۳۴ — عمدا اگر به یاد تو مشکل توان رسید
- شمارهٔ ۴۳۹ — حرف عقبا را دل آگاهم از دنیا شنید
- شمارهٔ ۴۳۵ — به دلم تیرنگاهی ز تو غافل نرسید
- شمارهٔ ۴۳۸ — تا قیامت خویشتن را از خرد بیگانه دید
- شمارهٔ ۴۳۶ — تا کی ز غیر حرف وفا می‌توان شنید
- شمارهٔ ۴۴۰ — هر که مشتاق تو باشد گِل به سر دارد نشوید
- شمارهٔ ۴۴۱ — ازین غیرت مرا آه از دل ناشاد می‌روید
- شمارهٔ ۴۴۲ — کجا رویم که ما را تو ملجایی و ملاذ
- شمارهٔ ۴۴۶ — ز شیرین بود خسرو خوشدل و فرهاد از آن خوش‌تر
- شمارهٔ ۴۴۷ — از نسیم خط دلم را بیقراری بیش‌تر
- شمارهٔ ۴۴۸ — چون غنچه‌ام دلی است ولی کار بسته‌تر
- شمارهٔ ۴۴۴ — بر سر شیشه نبود پنبه، که بی‌روی یار
- شمارهٔ ۴۴۵ — باز هر سو موج ابری جلوه‌گر دارد بهار
- شمارهٔ ۴۴۳ — در دل ز بس به عشق تو غم‌ها شود لذیذ
- شمارهٔ ۴۵۱ — زند تبخاله از خونم لب پیمانة اخگر
- شمارهٔ ۴۵۰ — به جرم اینکه لب یار شد مسخّر ساغر
- شمارهٔ ۴۵۳ — ای در سر از داغ توام هر لحظه سودای دگر
- شمارهٔ ۴۵۵ — ای دل طریقِ نیستی از من به یاد گیر
- شمارهٔ ۴۵۲ — خجل شد از سرشکم خاطر افسردهٔ اخگر
- شمارهٔ ۴۴۹ — لب گرم شکوه بود که گردید دیده‌تر
- شمارهٔ ۴۵۴ — بیا به مجلس و کام دل از شراب برآور
- شمارهٔ ۴۵۶ — سایه‌ای ساقی به جرم توبه از ما وامگیر