فضولی بغدادی

زندگی‌نامهٔ فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح‌نامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.

آثار فضولی

• فضولی
  • دیوان اشعار فارسی
  • ساقی نامه

شعرهای فضولی

• شمارهٔ ۲۰۴ — می دهد زاهد به ما هر لحظه آزار دگر
• شمارهٔ ۲۰۲ — می کشد زارم ببازی هر زمان طفلی دگر
• شمارهٔ ۲۰۳ — خواهم چو سایه افتم دنبال آن سمنبر
• شمارهٔ ۱۹۹ — بی تو ای عمر مرا صحبت جان نیست لذیذ
• شمارهٔ ۲۰۱ — یار خواهی دلا ز جان بگذر
• شمارهٔ ۲۰۵ — ای جمالت ز گل گلشن جان رعناتر
• شمارهٔ ۲۰۰ — ای مرا هر لحظه در عشق تو بازار دگر
• شمارهٔ ۲۰۶ — سوخت دل صد قطره خون در چشم تر دارد هنوز
• شمارهٔ ۲۱۴ — نه من مقید آن سرو گلعذارم و بس
• شمارهٔ ۲۰۸ — دلم از عشق تو رسوای جهانست امروز
• شمارهٔ ۲۱۰ — دل اسیر لعل آن گلبرگ خندانست باز
• شمارهٔ ۲۱۱ — شمع بزم بهجتم مهر مه روی تو بس
• شمارهٔ ۲۱۲ — غمت روز تنهاییم یار بس
• شمارهٔ ۲۰۷ — خاک شد جسم و غمت مونس جانست هنوز
• شمارهٔ ۲۰۹ — دلا بمهر رخش دیده پر آب انداز
• شمارهٔ ۲۱۳ — چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوس
• شمارهٔ ۲۱۵ — ز عشقت ناله زاری که من دارم ندارد کس
• شمارهٔ ۲۱۶ — یارب بحق حرمت رندان درد نوش
• شمارهٔ ۲۱۹ — چه دعوی می‌کنی ای غنچه با لعل گهربارش
• شمارهٔ ۲۱۷ — پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیش
• شمارهٔ ۲۲۲ — لاف زد پیش رخت گلبن ز گلبرگ ترش
• شمارهٔ ۲۲۱ — بکویش می روم بهر تماشای مه رویش
• شمارهٔ ۲۱۸ — مرا دل ترک داد و کرد میل آن مه دلکش
• شمارهٔ ۲۲۰ — جدا بودن ز یار و سوختن با داغ هجرانش