فضولی بغدادی

زندگی‌نامهٔ فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح‌نامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.

آثار فضولی

• فضولی
  • دیوان اشعار فارسی
  • ساقی نامه

شعرهای فضولی

• شمارهٔ ۲۲۹ — سر می کند همیشه فدا بهر یار شمع
• شمارهٔ ۲۲۶ — ز جهان گردی ما دیدن یاریست غرض
• شمارهٔ ۲۲۸ — به رندان از جهنم می‌دهد دایم خبر واعظ
• شمارهٔ ۲۲۴ — روی می‌تابد ز من گر ماه تابان گویمش
• شمارهٔ ۲۲۷ — گرد گلت کشید ز عنبر حصار خط
• شمارهٔ ۲۲۵ — زهی جفای تو بر من دلیل رحمت خاص
• شمارهٔ ۲۳۰ — گر نه در دل مهر آن روی چو مه دارد چراغ
• شمارهٔ ۲۲۳ — نیست غیر از حیرتم کاری جدا از یار خویش
• شمارهٔ ۲۳۸ — بود درد دل از سودای عشقت حاصل عاشق
• شمارهٔ ۲۳۳ — قد کشیدی دیده ام تیر بلا را شد هدف
• شمارهٔ ۲۳۲ — به خود نگذاشتم دامان آن چابک‌سوار از کف
• شمارهٔ ۲۳۴ — گر ترا هست دلا در ره غم میل رفیق
• شمارهٔ ۲۳۷ — یارست فارغ از من و من بی قرار عشق
• شمارهٔ ۲۳۶ — در ره عشق بتانست رفیقم توفیق
• شمارهٔ ۲۳۵ — باغ حسن از گل رخسار تو دارد رونق
• شمارهٔ ۲۳۱ — گشت محرم در حریم وصل جانانم چراغ
• شمارهٔ ۲۴۴ — ای دل از دیده فزون دیده ز دل سوی تو مایل
• شمارهٔ ۲۴۰ — کرد از خون جگر چرخ تنم را نمناک
• شمارهٔ ۲۴۱ — ای از تو بی دلان را درمان درد حاصل
• شمارهٔ ۲۴۳ — ز حد گذشت بدور تو بی قراری دل
• شمارهٔ ۲۴۲ — نه چندان است مرا در غم هجران تو حال
• شمارهٔ ۲۴۶ — بطرف طره دستار زیبی بست یار از گل
• شمارهٔ ۲۳۹ — ما را ز وصل دوست جدا می کند فلک
• شمارهٔ ۲۴۵ — متصل دارد سر سودای ابروی تو دل