جامی
زاده ۸۱۷ – درگذشته ۸۹۸ هجری قمری، خرجرد جام
زندگی‌نامهٔ جامی
نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.
آثار جامی
شعرهای جامی
- شمارهٔ ۵۶ — ما رند و عاشقیم و نظرباز و می پرست
- شمارهٔ ۵۹ — گدای کوی خرابات پل برهنه چراست
- شمارهٔ ۵۵ — یا انیس القلوب فی الخلوات
- شمارهٔ ۵۷ — گنج جمالی و کاینات خرابت
- شمارهٔ ۶۰ — گفتم به قامتت ز کجی خوشتر است راست
- شمارهٔ ۵۸ — پیش ازان دم که قلم نقش کند حرف نخست
- شمارهٔ ۶۲ — چشم منی بر همه کس روشن است
- شمارهٔ ۶۱ — بی جمالت صوت مطرب مایه درد و غم است
- شمارهٔ ۶۷ — دلم رابا کس آرامی نمانده ست
- شمارهٔ ۶۸ — خانه دل خراب کرده توست
- شمارهٔ ۶۳ — رخت روز طرب را بامداد است
- شمارهٔ ۶۹ — لاله بین در بیستون چون غرق خون افتاده است
- شمارهٔ ۶۴ — بیا که دل ز غمت خون و دیده پر خون است
- شمارهٔ ۶۵ — گوهر عشق تو را دل صدف است
- شمارهٔ ۷۰ — مشکین خطی که روز رخش را شب آمده ست
- شمارهٔ ۶۶ — آنچه در عشق توأم دمبدم است
- شمارهٔ ۷۵ — بی تو شبم را اثر روز نیست
- شمارهٔ ۷۳ — ساقی بیا که قصر بقا در تزلزل است
- شمارهٔ ۷۶ — زبان در دهان ترجمان دل است
- شمارهٔ ۷۴ — این همه خونخواریم زان نرگس خونخواره چیست
- شمارهٔ ۷۱ — طره عنوان جمال تو چو جیم افتاده ست
- شمارهٔ ۷۲ — جانم از عشق تو در ورطه بیم افتاده ست
- شمارهٔ ۷۸ — ساقی ما که دی به کف می داشت
- شمارهٔ ۷۷ — دل خطت را رقم صنع الهی دانست