شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۰ — به چشم مست ما نگر که نور روی او بینی
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۸ — خرمنی گندم نگر در دانه ای
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۷ — عشق تو گنجی و دل ویرانه ای
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۴ — وه چه حسن است اینکه پیدا کرده ای
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۹ — نیک سیاح جهان گردیده ای
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۵ — نرگست را باز سرخوش کرده ای
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۶ — می حلالت باد اگر در بزم رندان خورده ای
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۱ — ای که می گوئی که هستم از منی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۳ — گفتم که نقش رویت گفتا در آب بینی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۵ — شاه عالم گداست تا دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۶ — غیر حق باطلست تا دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۴ — عالمی صورتست و او معنی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۷ — همه تقدیر اوست تا دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۲ — بیا بر چشم ما بنشین که خوش آب روان بینی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۸ — هر چه هست آن یکی است تا دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۶۹ — در وجود او یکی است تا دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۵ — نعمت الله نمی شود فانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۱ — در هوای دنیای دون دنی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۷ — خواه نباتی و خواه حیوانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۰ — همه عین همند تا دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۳ — بی عشق مباش یک زمانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۲ — ما آن تو ایم ، آن تو دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۶ — حرف جام شراب اگر دانی
- غزل شمارهٔ ۱۴۷۴ — تنها نه منم عاشق تو بلکه جهانی