شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۰ — دیده صبح از تو منور شده
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۲ — فارغ است این ساقی ما از همه
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۱ — جز یکی نیست بیائید که گوئیم همه
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۴ — برافشان کلاله ز روی چو لاله
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۳ — از همه پنهان و پیدا از همه
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۷ — هر بنده که سوی شه برد راه
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۶ — به خدا تا ز خود شدم آگاه
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۵ — جانی که از تو نازد زیبا بود همیشه
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۳ — برو ای عقل و پند مست مده
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۲ — سروری خواهی بیا و سر بنه
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۴ — دامن عاشقان ز دست مده
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۵ — بیا ای ساقی مستان و جام می به مستان ده
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۹ — صورتا چاکر است و معنی شاه
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۰ — حزنی آمد به نزدم صبحگاه
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۱ — دل ز ما کردی بری یعنی که چه
- غزل شمارهٔ ۱۴۳۸ — راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۹ — چنین دیوان که ما داریم از دیوان دیوان به
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۰ — دولتت را که هست پاینده
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۲ — درد می‌کش که تا دوا یابی
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۸ — ساقی قدحی شراب در ده
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۱ — گر به خانه روی و در بندی
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۶ — می عشقش به شیر مردان ده
- غزل شمارهٔ ۱۴۴۷ — بیا ساقی و جام می به ما ده
- غزل شمارهٔ ۱۴۵۳ — در آ در بحر ما با ما که عین ما به ما بینی