صوفی محمد هروی
زندگی‌نامهٔ صوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.
آثار صوفی محمد هروی
شعرهای صوفی محمد هروی
- شمارهٔ ۳۷ — ای رخت مایه عیش و طرب اهل نشاط
- شمارهٔ ۳۸ — گر بود با من به صلح و گر به جنگ
- شمارهٔ ۳۳ — ای دل سوخته با سوز و غم یار بساز
- شمارهٔ ۳۵ — بدان امید که ناگه ببینم آن رویش
- شمارهٔ ۳۴ — سحر به میکده یارب چه بانگ بود و خروش
- شمارهٔ ۳۹ — آن پری دور از من و من در غمش دیوانه‌ام
- شمارهٔ ۳۶ — بجز صبا ز که جویم نشان دلبر خویش
- شمارهٔ ۳۲ — گل نورسته من عزم چمن دارد باز
- شمارهٔ ۴۱ — چشمه آب حیات است دهان یارم
- شمارهٔ ۴۳ — گل جمال تو خواهم بهار را چه کنم
- شمارهٔ ۴۰ — من که دیوانه آن سلسله موی توام
- شمارهٔ ۴۲ — وقت آن شد که اقامت به خرابات برم
- شمارهٔ ۴۵ — دارم دلی شکسته و جان فگار هم
- شمارهٔ ۴۴ — عید صیام آمد، موسم نوبهار هم
- شمارهٔ ۴۶ — دارم دلی شکسته و جان فگار هم
- شمارهٔ ۴۷ — چون در آید ماه من جولان کنان اندر چمن
- شمارهٔ ۵۴ — ای شاه حسن بر من مسکین زکوه ده
- شمارهٔ ۵۳ — ای مرا سوخته سودای بتان ته بر ته
- شمارهٔ ۴۹ — خاک...
- شمارهٔ ۵۱ — مرا آن روز عیدست اندرین راه
- شمارهٔ ۵۰ — پرده بردار ز رخ ای بت خورشید جبین
- شمارهٔ ۵۵ — هر کس به خواب روزی، لعل لبش مکیده
- شمارهٔ ۵۲ — ای خجل پیش دو رخسار چو خورشید تو ماه
- شمارهٔ ۴۸ — خطی که گشته به گرد جمال یار عیان