صوفی محمد هروی
زندگی‌نامهٔ صوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.
آثار صوفی محمد هروی
شعرهای صوفی محمد هروی
- بخش ۲۹ — بیا بیا که به روی تو آرزومندم
- بخش ۳۰ — هر که را مهر تو اندر دل شیدا باشد
- بخش ۳۱ — ز در درآ و شبستان ما منور کن
- بخش ۳۲ — ای رخ خوب تو فرخنده تر از ماه منیر
- بخش ۲۵ — هر که جان در ره تو قربان کرد
- بخش ۲۶ — کسی مهر تو در سینه اش نهان باشد
- بخش ۲۷ — تو گر به وقت طرب دست را بر افشانی
- بخش ۲۸ — صبح دولت می دمد بر خیز از خواب ای ندیم
- بخش ۳۳ — چه نازنین جهانی به حسن خویش بناز
- بخش ۳۷ — زبس که بورقم اندر ضمیر می آید
- بخش ۳۹ - وله ایضا — ز جور مطبخیان کی ز نان کنم اعراض
- بخش ۴۰ — رسید فصل بهار و جهان گلستان شد
- بخش ۳۸ — صبح دولت می دمد با جام همچون آفتاب
- بخش ۳۴ — به بام قصر چو آن ماه دلپذیر آمد
- بخش ۳۶ — خاطرت هست چو برگ گل نسرین نازک
- بخش ۳۵ — سالها خرقه ما در گروه صهبا بود
- بخش ۴۸ — دارم هوس جمال بغرا
- بخش ۴۷ — چند گاهی است که دل می کشدم سوی برنج
- بخش ۴۴ - و ایضا له — سحر به خاطرم آمد پلونی شیره
- بخش ۴۶ — مرا که سینه هبا شد ز عین دلتنگی
- بخش ۴۳ — عیب رندان مکن این زاهد پاکیزه سرشت
- بخش ۴۱ — مهر جمال یار که چون روح در تن است
- بخش ۴۵ — یارب آن روی است یا قرص قمر
- بخش ۴۲ — هر که دل در هوس آن بت رعنا دارد