صوفی محمد هروی
زندگی‌نامهٔ صوفی محمد هروی
صوفی محمد هروی شاعری ناشناخته از قرن نهم هجری قمری است که به تقلید از بسحق اطعمه دیوان اطعمه‌ای به طنز و در وصف غذاها ساخته است. تک‌نسخهٔ باقیمانده از اشعار وی که در سال ۸۷۸ قمری به دست یعقوب بن اسحاق اسماعیلی قهستانی نسخه‌برداری شده با عنوان «دفتر اشعار صوفی» به همت ایرج افشار به چاپ رسیده است.
آثار صوفی محمد هروی
شعرهای صوفی محمد هروی
- بخش ۴۹ — دلی دارم پر از...بغرا
- بخش ۵۱ — بیار باده گلرنگ ساقیا حالی
- بخش ۵۴ — ای دل اگر از خویشتن امروز بمیری
- بخش ۵۶ — تا دل به دام زلف سیاه تو مبتلاست
- بخش ۵۵ — در سرم تا هوای جانان است
- بخش ۵۰ — بوی سنبل ز دم باد صبا می آید
- بخش ۵۲ — چه گونه عرضه کنم با تو داستان فراق
- بخش ۵۳ — ای ز سودای لب لعل تو شور ی به نمک
- بخش ۶۴ — عیان دید ناگه بر آن لب چو خال
- بخش ۵۸ — خدا را کم نشین با خرقه پوشان
- بخش ۵۷ — نصیحتی کنمت باده نوش و خوش می باش
- بخش ۵۹ — به هر درد و غمی دل مبتلا شد
- بخش ۶۰ — نوبهار آمد و از هر طرفی سبزه دمید
- بخش ۶۱ — زلف بر عارض زیبای تو حالی دارد
- بخش ۶۲ — دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال
- بخش ۶۳ — از حد گذشت قصه درد نهان ما
- بخش ۷۱ — اگر به جانب غربت کشد دلم شاید
- بخش ۶۹ — مرا ز حال مگس آرزو کند ای واخ
- بخش ۶۸ — اگر تو در غم یاری شبی به روز آری
- بخش ۷۲ — در سر زلف تو تنها نه دل شیدا رفت
- بخش ۶۵ — دو یار همدم و یک شیشه ای ز باده صاف
- بخش ۶۶ — چو بیابی به دهر یار خلف
- بخش ۷۰ — میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
- بخش ۶۷ — دلی که در رخ جان پرور تو شیدا نیست