بابافغانی شیرازی
درگذشته ۹۲۵ هجری قمری، شیراز
زندگی‌نامهٔ بابافغانی
بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی و به ویژه سبک وقوع در شعر فارسی می‌دانند. و در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگساری توبه کرد و در مشهد ساکن شد. بابا فغانی در ۹۲۵ هجری قمری درگذشت. اواخر زندگی او مقارن با سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار بابافغانی
شعرهای بابافغانی
- شمارهٔ ۴۳۹ — شبی که در نظر آن طره ی خمیده کشم
- شمارهٔ ۴۳۷ — ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایم
- شمارهٔ ۴۳۶ — کجاست دل که به شبهای تار گشت کنم
- شمارهٔ ۴۳۵ — بیخود شدم ز آمدنت باده چون کشم
- شمارهٔ ۴۳۸ — ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایم
- شمارهٔ ۴۴۰ — دشمن شدی بیکدمه زاری که داشتم
- شمارهٔ ۴۳۳ — ما سر به آب خنجر قصاب شسته ایم
- شمارهٔ ۴۳۴ — ساقی خرابم از طرب دوش چون کنم
- شمارهٔ ۴۴۲ — ترا گزیده برای گزند خویشتنم
- شمارهٔ ۴۴۵ — امیدم این نبود کزین در خجل روم
- شمارهٔ ۴۴۴ — منم دل پریشان چه در طرب گشایم
- شمارهٔ ۴۴۶ — چنین تا کی به حسرت سوی آن گل‌پیرهن بینم
- شمارهٔ ۴۴۸ — نمودی روی گرم خویش و عاشق ساختی بازم
- شمارهٔ ۴۴۷ — کند در دل نشیمن آن پری در دیده منزل هم
- شمارهٔ ۴۴۱ — تمام عمر اگر بر قبله ی طاعت جبین سایم
- شمارهٔ ۴۴۳ — چونی هر چند از درد جدایی ناتوان رنگم
- شمارهٔ ۴۵۲ — ز دل جز خون نشان در چشم بی‌حاصل نمی‌یابم
- شمارهٔ ۴۵۱ — هر سخن کز وصف آن لب‌های میگون بشنوم
- شمارهٔ ۴۵۰ — به حالی بس عجب شب زان جوان سرخوش افتادم
- شمارهٔ ۴۵۵ — همچو مجنون در بیابانم وطن خواهد شدن
- شمارهٔ ۴۵۴ — جمال و جاه داری هرچه خواهی می‌توان کردن
- شمارهٔ ۴۵۶ — هر دم از بزم طرب آن دلنواز آید برون
- شمارهٔ ۴۵۳ — چه باشد عاشقی خود را به غم‌ها مبتلا کردن
- شمارهٔ ۴۴۹ — خوش آنکه بیخبر از جام آرزوی تو باشم