فیاض لاهیجی
درگذشته ۱۰۷۲ هجری قمری، لاهیجان
زندگی‌نامهٔ فیاض لاهیجی
ملا عبدالرزاق علی بن حسین لاهیجی متخلص به فیاض (درگذشتهٔ ۱۰۷۲ قمری) از متکلمان مسلمان و شیعه، صاحب تألیفاتی چون گوهر مراد، سرمایه ایمان و شوارق الالهام است. او و فیض کاشانی شاگرد و داماد ملاصدرا بودند. میان فیاض و فیض دوستی برقرار بود. او از فیض با احترام یاد می‌کند و گاهی با عنوان «بعض افاضل اخواننا الالهیین» نام می‌برد. ملاصدرا به وی لقب «فیاض» را داد. دختر ملاصدرا و همسر لاهیجی، ام‌کلثوم (۱۰۱۹-۱۰۹۰ق) نام داشت که زنی فرهیخته و فاضله بود که علوم حِکمی را نزد پدر و همسرش آموخت و گاه در مجالس علما شرکت می‌کرد و با آنان مباحثه می‌کرد.
آثار فیاض لاهیجی
شعرهای فیاض لاهیجی
- شمارهٔ ۱۰۰ — گلِ بی‌رنگِ عشق چیدة ماست
- شمارهٔ ۹۸ — دل بد مکن ز همدمی غم که آشناست
- شمارهٔ ۱۰۳ — نظر به روی تو دارد نگاه بی‌ادبست
- شمارهٔ ۱۰۴ — چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابست
- شمارهٔ ۱۰۱ — در عشق تو ناله پیشة ماست
- شمارهٔ ۹۹ — ما به این بی‌اعتباری چرخ سرگردان ماست
- شمارهٔ ۹۷ — پیشهٔ ما عشق و رندی کار ماست
- شمارهٔ ۱۰۲ — جلوة قد تو از چاک دل ما پیداست
- شمارهٔ ۱۰۶ — در عهد نگاه تو که صیاد شکیب است
- شمارهٔ ۱۰۷ — مه روی تو که آرایش هر مهتاب است
- شمارهٔ ۱۰۸ — از عشق که جان در تن بیمار حزین است
- شمارهٔ ۱۰۹ — حسن محجوب ز نظّاره خطرها دارد
- شمارهٔ ۱۱۰ — چه کنم صلح کسی جنگ و ستیز تو که خوبست
- شمارهٔ ۱۱۱ — تنم از رنج و بلا مایه‌ده ایّوبست
- شمارهٔ ۱۰۵ — شیشه هم بزمست با او، ساغرش هم مشرب است
- شمارهٔ ۱۱۲ — ز زهر ناوک او دل چو شهد خرسندست
- شمارهٔ ۱۱۵ — خاطر ما به تو صد جا بندست
- شمارهٔ ۱۱۶ — نه زابرش خبر و نه ز بهارش یادست
- شمارهٔ ۱۱۴ — چون بر سر راه عدم است آنچه وجود است
- شمارهٔ ۱۱۷ — دلم پای‌بند نسیم بهارست
- شمارهٔ ۱۱۳ — یوسف بازار ما هم خود خریدار خودست
- شمارهٔ ۱۲۰ — دل تهی از خون شد و دیده چو کوثر پرست
- شمارهٔ ۱۱۹ — مگر از عشق نگاری به دلش تأثیرست
- شمارهٔ ۱۱۸ — گذشت موسم گل لیک یار جلوه‌گرست