فضولی بغدادی

زندگی‌نامهٔ فضولی

ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبان‌های ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کرده‌اند. او پرورش‌یافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومه‌های ساقی‌نامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روح‌نامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.

آثار فضولی

• فضولی
  • دیوان اشعار فارسی
  • ساقی نامه

شعرهای فضولی

• شمارهٔ ۳۱۹ — گر چشم برخسار تو صد بار گشادم
• شمارهٔ ۳۲۳ — پنهان غم دلم ز تو ای جان نمی کنم
• شمارهٔ ۳۲۵ — ای شمع که شد سوخته عشق تو جانم
• شمارهٔ ۳۲۰ — گهی که بر گل روی تو چشم تر بگشایم
• شمارهٔ ۳۲۶ — ای لعل سخن گوی تو کام دل زارم
• شمارهٔ ۳۲۲ — چیست جرم من که باز از چشم یار افتاده‌ام
• شمارهٔ ۳۲۴ — پیش او با ناله اظهار غم دل کرده‌ام
• شمارهٔ ۳۲۱ — جفاکار است و خونریز آن بت بی‌درد می‌دانم
• شمارهٔ ۳۳۰ — تا کی اسیر سلسله غم شود دلم
• شمارهٔ ۳۲۹ — چرا نگاه بدور رخت بماه کنم
• شمارهٔ ۳۳۳ — اسیر دام زلفم کرده بر گرد سرگردان
• شمارهٔ ۳۳۱ — نی همین سرگرم سودای بتان تنها منم
• شمارهٔ ۳۳۲ — گوش بر قول رقیبان بداندیش مکن
• شمارهٔ ۳۲۷ — ما ترک دیدن رخ زیبا نمی کنیم
• شمارهٔ ۳۳۴ — چشمی بگشا سوی من و زاری من بین
• شمارهٔ ۳۲۸ — دل بصد عقد بجعد سر زلفت بستم
• شمارهٔ ۳۳۷ — در غمم گر جان ز جسم ناتوان آید برون
• شمارهٔ ۳۳۸ — ای لاله رخ مرو دلم از هجر خون مکن
• شمارهٔ ۳۴۰ — نمی مردم از آن تیغی که زد آن سیمبر بر من
• شمارهٔ ۳۳۵ — به جان دور از تو ای شمع از غم شب‌های تارم من
• شمارهٔ ۳۳۹ — می شود هر دم جنون ما ز ابرویت فزون
• شمارهٔ ۳۳۶ — دوش در مجلس نگاری بود همزانوی من
• شمارهٔ ۳۴۲ — تو نیز افکنده ای ، ای چرخ ، مهرِ خود به ماهِ من،
• شمارهٔ ۳۴۱ — داریم در زمانه بد طالع زبون