جامی

زندگی‌نامهٔ جامی

نورالدین عبدالرحمن ابن نظام الدین احمد ابن محمد متخلص به جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری در خرجرد جام از توابع خراسان متولد شد. .وی بعدها همراه پدرش به سمرقند و هرات رفت و در آن دیار به کسب علم و ادب پرداخت. سپس به سیر و سلوک مشغول و از بزرگان طریقت شد. او نزد سلطان حسین میرزا بایقرا و وزیر فاضل او امیر علیشیر نوایی تقربی خاص داشت. او در محرم ۸۹۸ هجری قمری وفات کرد و در هرات با احترام فراوان به خاک سپرده شد. از جامی بیش از چهل اثر و تألیف سودمند و گرانبها به جای مانده است. معروفترین آثار او عبارت از هفت مثنوی به نام «هفت اورنگ» است.

آثار جامی

• جامی
  • دیوان اشعار
  • هفت اورنگ
  • بهارستان
  • رسالهٔ اربعین

شعرهای جامی

• شمارهٔ ۵۷۰ — ساقیا زین هنر و فضل ملولیم ملول
• شمارهٔ ۵۷۵ — چه گویم کز غمت چون می طپد دل
• شمارهٔ ۵۷۱ — گرچه گشتم به تیغ هجر قتیل
• شمارهٔ ۵۷۳ — دیدم تو را و رفت ز دست اختیار دل
• شمارهٔ ۵۶۹ — می رسی خندان و می گویی به پایم چشم مال
• شمارهٔ ۵۷۴ — آن ماهرو که چشم من است و چراغ دل
• شمارهٔ ۵۷۲ — دوستان چند کنم ناله ز بیماری دل
• شمارهٔ ۵۷۶ — زد ز غنچه بار دیگر خیمه بر گلزار گل
• شمارهٔ ۵۷۸ — می خرامد سوی بستان شاهد رعنای گل
• شمارهٔ ۵۸۰ — من بنده حقیر و تو سلطان محتشم
• شمارهٔ ۵۸۱ — خواهم از تیغت پس از قتل استخوان خود قلم
• شمارهٔ ۵۷۹ — سلام من الله فی کل حال
• شمارهٔ ۵۸۴ — زهی رسیده تو را هر دم از خدای پیام
• شمارهٔ ۵۷۷ — دوشم آورد از چمن باد صبا پیغام گل
• شمارهٔ ۵۸۲ — با غم و درد تو کنم دمبدم
• شمارهٔ ۵۸۳ — ای ز روی تو ماه چارده کم
• شمارهٔ ۵۸۶ — ز لعلش کام جستم داد دشنام
• شمارهٔ ۵۹۰ — ای دل ز دست برده به مشکین خط خودم
• شمارهٔ ۵۸۹ — گر دهد بوی صحبت تو نسیم
• شمارهٔ ۵۸۸ — خبر مقدم عیسی نفسی داد نسیم
• شمارهٔ ۵۸۵ — ساری ست سر عشق در اعیان علی الدوام
• شمارهٔ ۵۹۲ — معاذالله ازان شبها که بود از حد برون دردم
• شمارهٔ ۵۹۱ — امروز ز شوقت همه سوز و همه دردم
• شمارهٔ ۵۸۷ — مایل به قامت تو بود طبع مستقیم