خواجوی کرمانی
زاده ۶۸۹ – درگذشته ۷۵۳ هجری قمری، کرمان
زندگی‌نامهٔ خواجوی کرمانی
کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزلیات، خمسهٔ نظامی گنجوی را نیز جواب داده است. او در سال ۷۵۳ هجری قمری در شهر شیراز دار فانی را وداع گفت و در بالای تنگ الله اکبر شیراز به خاک سپرده شد.
آثار خواجوی کرمانی
شعرهای خواجوی کرمانی
- شمارهٔ ۴۳ — گر حرص زیر دست و طمع زیر پای تست
- شمارهٔ ۳۸ — بجز از کمر ندیدم سر موئی از میانت
- شمارهٔ ۴۵ — گر سر درآورد سرم آنجا که پای اوست
- شمارهٔ ۴۰ — کارم از دست دل فرو بسته‌ست
- شمارهٔ ۴۱ — رنج از کسی بریم که دردش دوای ماست
- شمارهٔ ۴۲ — مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست
- شمارهٔ ۴۴ — مگذر ز ما که خاطر ما در قفای تست
- شمارهٔ ۳۹ — جانم از باده ی لعل تو خراب افتادست
- شمارهٔ ۴۹ — تا کی ندهی داد من ای داد ز دستت
- شمارهٔ ۵۲ — گرت چو مورچه گرد شکربر آمده است
- شمارهٔ ۵۱ — بر سر کوی عشق بازاریست
- شمارهٔ ۴۶ — بسکه مرغ سحری در غم گلزار بسوخت
- شمارهٔ ۵۳ — دیشب دل ز ملک دو عالم خبر نداشت
- شمارهٔ ۴۷ — ای لبت باده فروش و دل من باده پرست
- شمارهٔ ۴۸ — رمضان آمد و شد کار صراحی از دست
- شمارهٔ ۵۰ — خنک آن باد که باشد گذرش بر کویت
- شمارهٔ ۶۱ — آه کز آهم مه و پروین بسوخت
- شمارهٔ ۵۴ — مسیح روح را مریم حجابست
- شمارهٔ ۵۶ — یاد باد آن روز کز لب بوی جان می‌آمدت
- شمارهٔ ۵۵ — هیچ داری خبر ای یار که آن یار برفت
- شمارهٔ ۶۰ — بر سر کوی خرابات محبت کوئیست
- شمارهٔ ۵۹ — رخت خورشید را یات جمالست
- شمارهٔ ۵۷ — منزل ار یار قرین است چه دوزخ چه بهشت
- شمارهٔ ۵۸ — هر که او دیدهٔ مردم‌کش مستت دیده‌ست