رفیق اصفهانی
زاده ۱۱۵۰ – درگذشته ۱۲۱۲ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ رفیق اصفهانی
محمدحسین معروف به ملا حسین اصفهانی متخلص به رفیق در سال ۱۱۵۰ هجری قمری در اصفهان زاده شد. پدرش سبزی‌فروش بود. وی در اصفهان تحصیلات خود را آغاز نمود و در ادبیات برجسته شد. او در انجمن ادبی مشتاق اصفهانی شرکت داشت و از شاگردان او بود. وی در سال ۱۲۱۲ هجری قمری در اصفهان درگذشت و در نجف به خاک سپرده شد. نظمی تبریزی ماده تاریخ وفات وی را به این صورت سروده است: با وفات رفیق بتوان گفت: اوستاد یگانه رفت ای‌وای از دیار مهین سخن‌سنجان شاعر جاودانه رفت ای‌وای گر کسی سال مرگ او خواهد گو: رفیق از میانه رفت ای‌وای نسخه‌ای از دیوانی او شامل قصاید و غزلیات و رباعیات، به خط میر عبدالباقی بن میرحسن قزوینی در کتابخانهٔ ملی ایران موجود است. دیوان وی به کوشش احمد کرمی تصحیح و منتشر شده است. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار رفیق اصفهانی
شعرهای رفیق اصفهانی
- شمارهٔ ۱۵۱ — دل به نازی برد از من باز طناز دگر
- شمارهٔ ۱۵۰ — نهادم بهر شرح شوق هر گه خامه بر کاغذ
- شمارهٔ ۱۴۶ — آن که لطفش گره از خاطر ما بگشاید
- شمارهٔ ۱۴۷ — در نیکوئی آفت جهان شد
- شمارهٔ ۱۴۵ — بهار آمد و یار کسی نمی‌آید
- شمارهٔ ۱۵۲ — بی وفا یار من از یاری من عار مدار
- شمارهٔ ۱۴۸ — غمین عشق غم روزگار کم دارد
- شمارهٔ ۱۴۹ — جلوه که آن تازه جوان می کند
- شمارهٔ ۱۵۵ — ما را چو تو نیست یار دیگر
- شمارهٔ ۱۶۰ — نمی شوم ز سگ کوی او جدا هرگز
- شمارهٔ ۱۵۶ — روی تو یا آفتابست ای پسر
- شمارهٔ ۱۵۳ — خواهم شکست زاهد چون در بهار دیگر
- شمارهٔ ۱۵۸ — زان نور دو دیده تا شوم دور
- شمارهٔ ۱۵۹ — از جان بهر صد بار اگر گویند جانی ای پسر
- شمارهٔ ۱۵۴ — دیدن قاصد خوش و خوشتر از آن پیغام یار
- شمارهٔ ۱۵۷ — هر دم ای یار ز تو می کشم آزار دگر
- شمارهٔ ۱۶۶ — غیر از سگ درش ز کسی حال ما مپرس
- شمارهٔ ۱۶۷ — نمود چون مه نو رخ ز طرف بام افسوس
- شمارهٔ ۱۶۳ — به سینه خون شد و دلدار غافلست هنوز
- شمارهٔ ۱۶۲ — بوده است ترا داغ نگاری نه و هرگز
- شمارهٔ ۱۶۱ — روزم سیاه شد ز نگاه کلاه دوز
- شمارهٔ ۱۶۸ — گر بهای می ستاند خرقه پیر می‌فروش
- شمارهٔ ۱۶۴ — شد سبزه ی خط از لب آن ماه لقاسبز
- شمارهٔ ۱۶۵ — گر دهد بلبل ز شوق روی گل جان در قفس