شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۸۷۸ — در ترقی همیشه باش ای یار
- غزل شمارهٔ ۸۸۰ — منم آئینهٔ حقیقت یار
- غزل شمارهٔ ۸۸۲ — آفتابی رو نموده بی غبار
- غزل شمارهٔ ۸۸۳ — صبحدم شد آفتابی آشکار
- غزل شمارهٔ ۸۸۵ — ساقیا جام خوشگوار بیار
- غزل شمارهٔ ۸۷۹ — مو نمی گنجد میان ما و یار
- غزل شمارهٔ ۸۸۱ — زر یکی و تنگهٔ زر بی شمار
- غزل شمارهٔ ۸۸۴ — خوش خیالی نقش بسته آن نگار
- غزل شمارهٔ ۸۹۱ — در مرتبه ای سرمست در مرتبه ای مخمور
- غزل شمارهٔ ۸۹۳ — ملک اگر خواهد کسی گو هان بگیر
- غزل شمارهٔ ۸۸۸ — مائیم که ذاکریم و مذکور
- غزل شمارهٔ ۸۹۲ — ساقی بیار جام می و دست ما بگیر
- غزل شمارهٔ ۸۸۹ — برو ای عقل سرگردان که ما مستیم و تو مخمور
- غزل شمارهٔ ۸۸۷ — بندهٔ خود ز خاک ره بردار
- غزل شمارهٔ ۸۹۰ — به هر طرف که نظر می کنم توئی منظور
- غزل شمارهٔ ۸۸۶ — یک هویت در مراتب می نماید صدهزار
- غزل شمارهٔ ۸۹۹ — مرغ جانم می کند پرواز باز
- غزل شمارهٔ ۸۹۴ — منظور یکی ، یکی است ناظر
- غزل شمارهٔ ۸۹۵ — می رود عمر ما دریغا عمر
- غزل شمارهٔ ۸۹۷ — من سودازده با عشق درافتادم باز
- غزل شمارهٔ ۸۹۸ — در میخانه را گشادم باز
- غزل شمارهٔ ۸۹۶ — رند مستیم و عشق شورانگیز
- غزل شمارهٔ ۹۰۱ — شاهبازی درآمد از در باز
- غزل شمارهٔ ۹۰۰ — عاشق و مست و رندم و جانباز