شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۸۳۱ — راه شرابخانه را می دهمت نشان دگر
- غزل شمارهٔ ۸۳۰ — در حسن ماهرویان تو آفتاب بنگر
- غزل شمارهٔ ۸۳۲ — عقل غیر از عقال نیست دگر
- غزل شمارهٔ ۸۳۳ — ای مرا در هر سخن بحری گر
- غزل شمارهٔ ۸۳۴ — یافتم از نور تو تابی دگر
- غزل شمارهٔ ۸۳۶ — عشق جان عاشقان است ای پسر
- غزل شمارهٔ ۸۳۷ — مه نقاب آفتاب است ای پسر
- غزل شمارهٔ ۸۳۵ — جز وجود او نمی دانیم موجودی دگر
- غزل شمارهٔ ۸۴۱ — نام آن لعل شکر بار مبر
- غزل شمارهٔ ۸۴۲ — بیا با یوسف کنعان به سر بر
- غزل شمارهٔ ۸۳۹ — مال قلبش کن لام است ای پسر
- غزل شمارهٔ ۸۳۸ — عشق او ما را به کام است ای پسر
- غزل شمارهٔ ۸۴۰ — نیست شو تا هست گردی ای پسر
- غزل شمارهٔ ۸۴۳ — در ره او راهرو پای چه باشد به سر
- غزل شمارهٔ ۸۴۵ — نعمت الله است عالم سر به سر
- غزل شمارهٔ ۸۴۴ — نقش بندی می کند هر دم خیالش در نظر
- غزل شمارهٔ ۸۵۱ — نیست ما را هیچ غیری در نظر
- غزل شمارهٔ ۸۴۸ — روشن است از نور رویش دیدهٔ اهل نظر
- غزل شمارهٔ ۸۵۰ — یک نظر در چشم سرمستی نگر
- غزل شمارهٔ ۸۴۹ — یک حقیقت هست ما را در نظر
- غزل شمارهٔ ۸۵۳ — جام جهان نماست که داریم در نظر
- غزل شمارهٔ ۸۵۲ — راه را گم کرده ای جان پدر
- غزل شمارهٔ ۸۴۶ — مدتی گشتیم گرد بحر و بر
- غزل شمارهٔ ۸۴۷ — عاشق و رندیم و شاهد در نظر