شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۹۰۶ — میخانه سبیل ماست امروز
- غزل شمارهٔ ۹۰۸ — درد از تو خوش است و هم دوا نیز
- غزل شمارهٔ ۹۰۷ — به کام دل رسیدم باز امروز
- غزل شمارهٔ ۹۰۹ — شاهان همه حیران جمال تو گدا نیز
- غزل شمارهٔ ۹۰۲ — خاطرم می کشد سوی شیراز
- غزل شمارهٔ ۹۰۴ — بیا و پردهٔ هستی برانداز
- غزل شمارهٔ ۹۰۳ — برو ای میر من به مال مناز
- غزل شمارهٔ ۹۰۵ — که را روئی چنین زیباست امروز
- غزل شمارهٔ ۹۱۲ — دیده نقشی چو خیال تو ندیده هرگز
- غزل شمارهٔ ۹۱۴ — ار شراب نیمشب امروز سرمستیم باز
- غزل شمارهٔ ۹۱۳ — بر در میخانه بنشستیم باز
- غزل شمارهٔ ۹۱۵ — دل به دست زلف او دادیم باز
- غزل شمارهٔ ۹۱۷ — خوش دری بر روی ما بگشاد باز
- غزل شمارهٔ ۹۱۶ — مرغ دل در دام زلف دلبری افتاده باز
- غزل شمارهٔ ۹۱۰ — خاک میخانه بر سر ما ریز
- غزل شمارهٔ ۹۱۱ — عشق بازی روان از جان برخیز
- غزل شمارهٔ ۹۲۴ — شراب شوق را پیمانه می باش
- غزل شمارهٔ ۹۱۹ — لذت جان ما ز مستان پرس
- غزل شمارهٔ ۹۲۱ — رنج عشقی کشیده ام که مپرس
- غزل شمارهٔ ۹۲۵ — جان به جانان سپار و خوش می باش
- غزل شمارهٔ ۹۲۳ — جام می را به نوش و خوش می‌باش
- غزل شمارهٔ ۹۲۰ — جام خوشی ز دُردی دردش چو ما بپرس
- غزل شمارهٔ ۹۲۲ — گرم و سردی چشیده‌ام که مپرس
- غزل شمارهٔ ۹۱۸ — رنج غربت تو از غریبان پرس