فضولی بغدادی
زاده ۸۸۵ – درگذشته ۹۶۳ هجری قمری، حله
زندگینامهٔ فضولی
ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبانهای ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کردهاند. او پرورشیافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومههای ساقینامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روحنامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.
آثار فضولی
شعرهای فضولی
- شمارهٔ ۵۸ — ای همه دم بزم تو جای رقیب
- شمارهٔ ۶۰ — قرآن صفات جاه و جلال محمد است
- شمارهٔ ۵۶ — نیست تا صبح بجز فکر تو کارم همه شب
- شمارهٔ ۶۱ — جانم در آن آرزوی وصال محمد است
- شمارهٔ ۵۵ — گر گریزم دم بدم بر آتش دل دیده آب
- شمارهٔ ۵۹ — کی توانم رست در کویت ز غوغای رقیب
- شمارهٔ ۵۷ — تندست یار و بی سببی می کند غضب
- شمارهٔ ۶۲ — ماه من نخل قدت سرو خرامان منست
- شمارهٔ ۶۵ — عمر دراز من که پریشان گذشته است
- شمارهٔ ۶۷ — پیش عاقل قصه درد من و مجنون یکیست
- شمارهٔ ۶۴ — صیقل آیینه دلها نم چشم ترست
- شمارهٔ ۶۸ — زلال فیض بقا رشحه ز جام منست
- شمارهٔ ۶۳ — بهر صید آن ترک بدخو بر سمند کین نشست
- شمارهٔ ۶۹ — سرو را همچو قدت شیوه رعنایی نیست
- شمارهٔ ۶۶ — ای دل بسی ز محنت هجران نمانده است
- شمارهٔ ۷۰ — مه دلاک من آیینه اهل نظر است
- شمارهٔ ۷۲ — باغبان لطف قد آن سرو در شمشاد نیست
- شمارهٔ ۷۸ — شده ام بسته گیسوی شکن پر شکنت
- شمارهٔ ۷۶ — ای طربخانه دل خلوت سلطان غمت
- شمارهٔ ۷۱ — خورشید بسی خاکنشین شد به هوایت
- شمارهٔ ۷۳ — تن که از تیر تو چون زنجیر روزن روزنست
- شمارهٔ ۷۷ — هر زمان حال من از عشق تو دیگرگون است
- شمارهٔ ۷۴ — در هجر یار حال دل زار مشکل است
- شمارهٔ ۷۵ — مه من شام غمت را سحری پیدا نیست