فضولی بغدادی
زاده ۸۸۵ – درگذشته ۹۶۳ هجری قمری، حله
زندگینامهٔ فضولی
ملا محمد بن سلیمان فضولی بغدادی (زادهٔ ۸۸۵ هجری قمری در حِلّه، درگذشتهٔ ۹۶۳ هجری قمری) ادیب و شاعر سدهٔ دهم هجری قمری است که به زبانهای ترکی، فارسی و عربی شعر سروده است. زادگاه او را در بعضی از منابع کربلا یا نجف یا بغداد هم ذکر کردهاند. او پرورشیافتهٔ شهر بغداد است و به همین جهت به بغدادی مشهور شده است. آثار فارسی وی، علاوه بر دیوان اشعار، شامل منظومههای ساقینامه (هفت جام)، «رند و زاهد»، «صحت و مرض»، «انیس القلب» و «روحنامه» (سفرنامهٔ روح یا حُسن و عشق) است.
آثار فضولی
شعرهای فضولی
- شمارهٔ ۸۳ — از جان بدود دل غم خالت برون نرفت
- شمارهٔ ۸۵ — آزمودم عشق خوبان را بلایی بوده است
- شمارهٔ ۷۹ — بتی که شیوه خوبی به از تو داند نیست
- شمارهٔ ۸۲ — بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداخت
- شمارهٔ ۸۶ — ازان درین چمنم میل گلعذاری نیست
- شمارهٔ ۸۴ — برگ گل کز هر طرف آرایش دستار تست
- شمارهٔ ۸۰ — گل بباغ آمد ولی از عمر خود کامی نیافت
- شمارهٔ ۸۱ — گر نقابی نبود مهر رخش را غم نیست
- شمارهٔ ۹۰ — هوای خاک درت باز در سر افتادست
- شمارهٔ ۹۱ — بر جان ما جفای نکویان ز حد گذشت
- شمارهٔ ۹۲ — در دل لاله غمت آتش سودا انداخت
- شمارهٔ ۸۹ — دل الفت تمام بآن خاک در گرفت
- شمارهٔ ۹۳ — کم التفاتی خوبان بعاشقان ستم است
- شمارهٔ ۸۷ — غیر ناکامی ز محبوبان مرا مطلوب نیست
- شمارهٔ ۹۴ — هست با خلعت گلگون قدت ای حور سرشت
- شمارهٔ ۸۸ — سایه ات را متصل ذوق وصالت حاصل است
- شمارهٔ ۹۵ — تا غایبی تو مجلس ما را حضور نیست
- شمارهٔ ۹۷ — ذوق وصلت یافت دل از ساقی و ساغر گذشت
- شمارهٔ ۹۶ — سنگ بیداد بتان آیینه دل را شکست
- شمارهٔ ۱۰۱ — ناله زاری که در دلها اثر دارد کجاست
- شمارهٔ ۹۸ — نی همین صد روزن از تیر تو بر جسم من است
- شمارهٔ ۱۰۲ — عاشقی رونق ز اطوار من حیران گرفت
- شمارهٔ ۹۹ — به حال زار من آن ماه را نگاهی نیست
- شمارهٔ ۱۰۰ — من نگویم چون قدت سروی ز بستان برنخاست