محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۲۸۹ — بر مه روی تو خط مشگ بار
- شمارهٔ ۲۹۳ — افکنده ره به کلبهٔ درویش خاکسار
- شمارهٔ ۲۹۲ — زهی ز سلطنتت روزگار منت دار
- شمارهٔ ۲۹۰ — چنین که من ز تو خود را نموده‌ام بیزار
- شمارهٔ ۲۹۵ — تا به سر منزل چشمم کنی ای سرو گذار
- شمارهٔ ۲۹۱ — تا شده ای گل به تو اغیار یار
- شمارهٔ ۲۹۴ — پیشت از سهوی که کردم ای خدیو کامکار
- شمارهٔ ۲۸۸ — بس که چون باران نیسان ای سحاب خوش مطر
- شمارهٔ ۳۰۱ — عشق کهن به کوی تو می‌آردم هنوز
- شمارهٔ ۲۹۷ — ای طور تو را جهان خریدار
- شمارهٔ ۲۹۸ — دانم اگر از دلبری قانع به جانی ای پسر
- شمارهٔ ۳۰۲ — زهی ربوده لعل تو صد فسون پرداز
- شمارهٔ ۳۰۰ — شطرنج صحبت من و آن مایهٔ سرور
- شمارهٔ ۲۹۹ — دور از تو خاک ره ز جنون می‌کنم به سر
- شمارهٔ ۳۰۳ — لشگر عشقت سیاهی می‌کند از دور باز
- شمارهٔ ۲۹۶ — زین بیشتر رکاب ستم سر گران مدار
- شمارهٔ ۳۰۶ — ای هنوزت مژه از صف شکنی بر سر ناز
- شمارهٔ ۳۰۷ — ای از می غرور تو لبریز جام ناز
- شمارهٔ ۳۰۸ — ناصحا از سر بالین من این پند ببر
- شمارهٔ ۳۱۱ — حسن را تکیه‌گه آن طرف کلاهست امروز
- شمارهٔ ۳۰۵ — آفت من یک نگه زان نرگس مستانه ساز
- شمارهٔ ۳۰۹ — دوش در بزمم گذر کرد آن مه مجلس فروز
- شمارهٔ ۳۱۰ — دوش سرگرم از وثاق آن کوکب گیتی فروز
- شمارهٔ ۳۰۴ — یک صبح ببام آی و ز رخ پرده برانداز