محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۳۴۳ — به عزم رقص چون در جنبش آید نخل بالایش
- شمارهٔ ۳۴۲ — آهوی او که بود بیشه دل صیدگهش
- شمارهٔ ۳۳۶ — صد سال ز من دارد اگر هجر نهانش
- شمارهٔ ۳۳۸ — آن شاه حسن بین و به تمکین نشستنش
- شمارهٔ ۳۳۷ — هزارگونه متاع است ناز را به دکانش
- شمارهٔ ۳۳۹ — بزم برهم زده‌ای ای دل بر خشم به جوش
- شمارهٔ ۳۴۰ — ز خانه تاخت برون کرده ساغری دو سه نوش
- شمارهٔ ۳۴۱ — سحر به کوچه بیگانه‌ای فتادم دوش
- شمارهٔ ۳۴۷ — کاش مرگم سازد امشب از فغان کردن خلاص
- شمارهٔ ۳۴۸ — مدعی چند بود با سگ آن کو مخصوص
- شمارهٔ ۳۵۱ — ای طاعت تو بر همهٔ کائنات فرض
- شمارهٔ ۳۵۰ — آخر ای سنگدل از کشتن ما چیست غرض
- شمارهٔ ۳۴۴ — مهی که زینت حسنست گرمی خویش
- شمارهٔ ۳۴۵ — پری وشی دل دیوانه می‌کشد سویش
- شمارهٔ ۳۴۶ — مباش ای مدعی خوش دل که از من رنجه شد خویش
- شمارهٔ ۳۴۹ — منم از مهر به غم خوردنت ای یار حریص
- شمارهٔ ۳۵۹ — دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظ
- شمارهٔ ۳۵۴ — گوش کردن سخنان تو غلط بود غلط
- شمارهٔ ۳۵۶ — به هجر یار که از غیر آن ندارم حظ
- شمارهٔ ۳۵۸ — ز لاله‌زار مرا بی‌جمال دل نواز چه فیض
- شمارهٔ ۳۵۷ — من بی‌تو ندارم از چمن حظ
- شمارهٔ ۳۵۳ — نه می‌نهم از دست عشق جام نشاط
- شمارهٔ ۳۵۲ — روزی که گشت بر همهٔ عالم نماز فرض
- شمارهٔ ۳۵۵ — صبر در جور و جفای تو غلط بود غلط