محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۳۶۰ — تا میان من و آن مه شده کلفت واقع
- شمارهٔ ۳۶۷ — دهد اگرچه برون در بی‌شمار صدف
- شمارهٔ ۳۶۱ — آن که بود از تو به یک حرف زبانی قانع
- شمارهٔ ۳۶۴ — ای به من صدق و صفای تو دروغ
- شمارهٔ ۳۶۲ — گدایان را بود از آستانها پاسبان مانع
- شمارهٔ ۳۶۵ — تا کی کشی به بی گنهان از عتاب تیغ
- شمارهٔ ۳۶۳ — آمد از مجلس برون در سر هوای سیر باغ
- شمارهٔ ۳۶۶ — چو بر من زد آن ترک خون خوار تیغ
- شمارهٔ ۳۷۱ — بیچاره باشد همواره عاشق
- شمارهٔ ۳۷۲ — ز تب نالان شدی جانان عاشق
- شمارهٔ ۳۷۵ — این آینه‌گون سقف که آبیست معلق
- شمارهٔ ۳۶۸ — بعد مرگ من نکرد آن مه تاسف برطرف
- شمارهٔ ۳۶۹ — آن پری را گوهر عصمت ز کف شد حیف حیف
- شمارهٔ ۳۷۰ — زهی ز عشق جهانی تو را به جان مشتاق
- شمارهٔ ۳۷۳ — بر در دل می‌زنند نوبت سلطان عشق
- شمارهٔ ۳۷۴ — باز علم زد ز بیابان عشق
- شمارهٔ ۳۷۷ — او کشیده خنجر و من جامه جان کرده چاک
- شمارهٔ ۳۷۶ — در فراقش چون ندادم جان خود را ای فلک
- شمارهٔ ۳۸۲ — صدامید از تو داشتم در دل
- شمارهٔ ۳۷۹ — ای قدت همچو نیشکر نازک
- شمارهٔ ۳۷۸ — ما که می‌سازیم خود را در فراق او هلاک
- شمارهٔ ۳۸۱ — ای روی تو از می ارغوان رنگ
- شمارهٔ ۳۸۰ — مژده ای صبر که شد هجرت هجران نزدیک
- شمارهٔ ۳۸۳ — ای جمالت قبلهٔ جان ابرویت محراب دل