سحاب اصفهانی
درگذشته ۱۲۲۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ سحاب اصفهانی
میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند. علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است. دیوان وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سحاب اصفهانی
شعرهای سحاب اصفهانی
- شمارهٔ ۲۴۵ — چه غم که ریخته شد بال و پر ز سنگ توام
- شمارهٔ ۲۴۳ — پیش از این باری اگر در بزم یاری داشتم
- شمارهٔ ۲۴۴ — کجا اندیشه از چشم بد ایام می‌کردم؟
- شمارهٔ ۲۴۰ — دل که پیش دوست گوید خون شدم
- شمارهٔ ۲۴۲ — در هجر تو پروای دل زار ندارم
- شمارهٔ ۲۴۷ — کی شکایت از دل بی رحم دلبر داشتم؟
- شمارهٔ ۲۴۶ — نیم جانی بود تا جا بود در میخانه‌ام
- شمارهٔ ۲۴۱ — به خاک پاکم کنید چندی فغان و غوغا پس از هلاکم
- شمارهٔ ۲۵۴ — عمری امید وفا و مهر از آن دل داشتم
- شمارهٔ ۲۴۸ — گله تا حشر اگر زیار کنم
- شمارهٔ ۲۵۰ — باز بر درگهت ای مایهٔ ناز آمده‌ام
- شمارهٔ ۲۴۹ — مپندار نا شادی یار دارم
- شمارهٔ ۲۵۳ — گفتم از وصلش علاج درد روزافزون کنم
- شمارهٔ ۲۵۱ — هرگز نیافت کس اثری در ترانه‌ام
- شمارهٔ ۲۵۲ — گرچه در باغ سر کوی تو ای گل خارم
- شمارهٔ ۲۵۵ — به زیر تیغ از بس جان خود قابل نمی‌بینم
- شمارهٔ ۲۵۹ — کشم ار جور از او باز وفا می‌خواهم
- شمارهٔ ۲۵۸ — چون نیست بدل قوت فریاد گرفتم
- شمارهٔ ۲۶۱ — چه غم گر در برش مهر خموشی بر دهن دارم
- شمارهٔ ۲۵۶ — چو فکر کوتهی عمر ای پسر کردم
- شمارهٔ ۲۶۲ — با خیالت به مراد دل خود در سخنم
- شمارهٔ ۲۶۰ — جز خانه ی دل منزل جانانه ندانم
- شمارهٔ ۲۵۷ — پیغام تو را گر همه دل بود بریدم
- شمارهٔ ۲۶۳ — تا برده سیه کاری زلف تو زراهم