سحاب اصفهانی
درگذشته ۱۲۲۹ هجری قمری، اصفهان
زندگی‌نامهٔ سحاب اصفهانی
میرزا سید محمد سحاب اصفهانی (درگذشته به سال ۱۲۲۹ هجری قمری) فرزند سید احمد هاتف اصفهانی و از شعرای عهد فتح‌علی‌شاه و از مداحان اوست. سحاب در علم نجوم و طب، شعرشناسى و فنون ادبى داراى اطلاعات کافى بود. در اواسط زندگى به مکه معظمه سفر کرده و بعد از بازگشت به منصب داروغگى دفتر همایون رسید. کالبد او را به امر فتحعلى شاه به نجف اشرف برده و در آنجا دفن کردند. علاوه بر دیوان اشعار کتابهای «روضه البکاء» و «سحاب البکا» در مراثى حضرت سیدالشهداء و تذکرهٔ «رشحات سحاب» از او به جا مانده است. دیوان وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سحاب اصفهانی
شعرهای سحاب اصفهانی
- شمارهٔ ۷۸ — داد چو بر زلف سمن سا شکست
- شمارهٔ ۷۳ — بگذشت زجان هر کس و از آن سر کو رفت
- شمارهٔ ۷۴ — زاهل امتحان کس در میان نیست
- شمارهٔ ۷۷ — بر سر رحم آسمان و یار به کین است
- شمارهٔ ۷۶ — چو حاصل است ترا وصل یار حور سرشت
- شمارهٔ ۷۲ — تا صحبت یار دلنواز است
- شمارهٔ ۷۹ — با غیر ز می پر است جامت
- شمارهٔ ۷۵ — پایان شب هجر تو خواهم پی حاجات
- شمارهٔ ۸۱ — گرنه یک گل چون گل روی تو در گلزار نیست
- شمارهٔ ۸۰ — در دلم خار غم خلیدهٔ اوست
- شمارهٔ ۸۵ — امشب آن شمع شب‌افروز به کاشانهٔ کیست
- شمارهٔ ۸۶ — خوش دولتی است وصل تو نعمت حیات
- شمارهٔ ۸۲ — روشن از شعلهٔ دل عارض جانانهٔ ماست
- شمارهٔ ۸۴ — بدامگاه غمت دل فتاده و شاد است
- شمارهٔ ۸۷ — درین زمانه به هر گوشه بی زبانی هست
- شمارهٔ ۸۳ — یاری مخواه از آن که به ما سازگار نیست
- شمارهٔ ۹۳ — آنرا که زهجر دردناک است
- شمارهٔ ۸۸ — جان کیست ندانم که در این شهر برایت
- شمارهٔ ۹۵ — حکایت لب شیرین عبارتت به عبارت
- شمارهٔ ۹۴ — همین نه غیر رخ یار دید و هیچ نگفت
- شمارهٔ ۸۹ — چسان سراغ تو گیرم ز خلق من که برایت
- شمارهٔ ۹۱ — در بساط عاشقی از عشق غیر از نام نیست
- شمارهٔ ۹۰ — ز جور یار و گردون دل غمین است
- شمارهٔ ۹۲ — اشک من مانع آه سحری نیست که نیست