شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۲ — در صحبت ما همه صفاین
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۳ — دردمندیم و از دوا ایمن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۷ — در چشم پر آب ما نظر کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۶ — ای دل ز جهان ، جهان گذر کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۹ — خانهٔ دل ز غیر خالی کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۸ — ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۱ — دور شو ای عقل نادانی مکن
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۰ — بشنو ای یار و اضطراب مکن
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۶ — ما آشنای خویشیم بیگانگی رها کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۹ — خادم او را سزد اقلیم شاهی یافتن
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۷ — فرصت غنیمتست غنیمت رها مکن
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۸ — با همه این سخن توان گفتن
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۱ — گر خبری داری از آن و از این
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۴ — حال من از آن نرگس مستانه طلب کن
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۰ — من عین تو و تو عین وین عینین
- غزل شمارهٔ ۱۲۹۵ — عاشقانه بشنو و خوش پند ما را گوش کن
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۵ — شاهان جهان باشند از جان چو گدای تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۳ — بیا ای راحت جانم که جان من فدای تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۴ — ای تاج فرق شاه فلک خاک پای تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۹ — ز سودای سر زلفت پریشانم به جان تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۶ — بیا ساقی بده جامی که جان من فدای تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۷ — تو سلطانی به حسن امروز و مه رویان گدای تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۸ — ای منور دیدهٔ مردم به نور روی تو
- غزل شمارهٔ ۱۳۰۲ — زهی چشمی که می بینیم دایم این لقای تو