شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۴ — چیست عالم سایه بان شمس دین
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۵ — دیگران جانند و جانان شمس دین
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۷ — گر گدائی کنی تو از سلطان
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۲ — بر در می فروش خوش بنشین
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۳ — کرمی کن بیا و خوش بنشین
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۶ — نور چشم مردمست از دیدهٔ عالم نهان
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۹ — سین انسان گر برافتد از میان
- غزل شمارهٔ ۱۲۶۸ — من به او زنده توئی زنده به جان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۴ — قدمی نه به خلوت یاران
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۵ — جام گیتی نمای ما انسان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۷ — جام می عشق تو نوشم به جان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۶ — گاه تاریکست و گه روشن سرای این جهان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۳ — چه خوش ذوقیست ذوق باده نوشان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۱ — اگر ذوق صفا داری طلب کن خدمت رندان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۰ — مست بودی مست رفتی از جهان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۲ — حمد تو بینهایت و لطف تو بیکران
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۱ — گر خدا خواهی جدا از خود مدان
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۳ — دمی در چشم مست ما نظر کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۲ — از ما مکن کنار که مائیم در میان
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۵ — عالم سر آبی و سرابیست نظر کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۴ — بیا در چشم مست ما نظر کن
- غزل شمارهٔ ۱۲۸۰ — وقت سرمستی است مخموری بمان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۸ — جام گیتی نما ز ما بستان
- غزل شمارهٔ ۱۲۷۹ — مائیم و جام باده و جانان جاودان