محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۵۰۹ — تائبم از می به دور نرگس غماز او
- شمارهٔ ۵۰۵ — ز دیده در دلم ای سرو دل ربا بنشین
- شمارهٔ ۵۰۸ — آن کوست قبلهٔ همه کس قبله‌جو در او
- شمارهٔ ۵۱۱ — آن منتظر گدازی چشم سیاه او
- شمارهٔ ۵۰۴ — شاهانه رخش راندن آن خردسال بین
- شمارهٔ ۵۱۰ — دوش چون دیدم نهان در روی آتشناک او
- شمارهٔ ۵۰۶ — چون برفروزد آینه زان آفتاب رو
- شمارهٔ ۵۰۷ — مراست رشتهٔ جان کاکل معنبر او
- شمارهٔ ۵۱۶ — شبم ز روز گرفتارتر به مشغلهٔ تو
- شمارهٔ ۵۱۷ — گفتم ز پند من شود تغییر در اطوار تو
- شمارهٔ ۵۱۸ — ای مرا دلبر و دل آرا تو
- شمارهٔ ۵۱۹ — رساند جان به لبم روزگار فرقت تو
- شمارهٔ ۵۱۲ — باز امشب ز اقتضای شوخ طبعی‌های او
- شمارهٔ ۵۱۵ — یارب آن مه را که خواهم زد قضا در کوی او
- شمارهٔ ۵۱۳ — زآب دو دیده گل کنم خاک در سرای او
- شمارهٔ ۵۱۴ — حرف در مجلس نگویم جز به هم زانوی او
- شمارهٔ ۵۲۲ — ای همچو آهوان دلم دم شکار تو
- شمارهٔ ۵۲۱ — صیدی که لعب عشق فکندش به بند تو
- شمارهٔ ۵۲۴ — کاکل که سر نهاده به طرف جبین تو
- شمارهٔ ۵۲۷ — چون به رخ عرق فشان میکشی آستین فرو
- شمارهٔ ۵۲۶ — مدعی در مجلسم جا می‌دهد پهلوی تو
- شمارهٔ ۵۲۳ — زهی بالا بلندان سر به پیش از اعتدال تو
- شمارهٔ ۵۲۵ — هر که دیدم چو نی از غم به فغانست که تو
- شمارهٔ ۵۲۰ — ای گردن بلند قدان در کمند تو