محتشم کاشانی
زندگی‌نامهٔ محتشم کاشانی
کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح واقعهٔ کربلا سروده است. مرثیهٔ دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه‌ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الاول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی ۱۰۰۰ هجری قمری) درکاشان درگذشت.
آثار محتشم کاشانی
شعرهای محتشم کاشانی
- شمارهٔ ۳۰ — درهمی گرم غضب کرده نگاه که تو را
- شمارهٔ ۲۵ — بگو ای باد آن سر خیل رعنا پادشاهان را
- شمارهٔ ۲۶ — مالک المک شوم چون ز جنون هامون را
- شمارهٔ ۲۷ — شوم هلاک چو غیری خورد خدنگ تو را
- شمارهٔ ۲۴ — جان بر لب و ز یار هزار آرزو مرا
- شمارهٔ ۲۹ — گر به تکلیف لب جام به لب سوده تو را
- شمارهٔ ۲۸ — با چنین جرمی نراندم از دل ویران تو را
- شمارهٔ ۳۱ — حوصله کو که دل دهم عشق جنون فزای را
- شمارهٔ ۳۷ — فرمود مرا سجدهٔ خویش آن بت رعنا
- شمارهٔ ۳۲ — برین در می‌کشند امشب جهان‌پیما سمندی را
- شمارهٔ ۳۵ — گشته در راهت غبار آلود روی زرد ما
- شمارهٔ ۳۸ — ای گوهر نام تو تاج سر دیوان‌ها
- شمارهٔ ۳۶ — سروی از یزد گذر کرد به کاشانهٔ ما
- شمارهٔ ۳۳ — نشانده شام غمت گرد دل سپاهی را
- شمارهٔ ۳۹ — به صد اندیشه افکند امشبم آن تیز دیدن‌ها
- شمارهٔ ۳۴ — تا همتم به دست طلب زد در بلا
- شمارهٔ ۴۱ — دیشبش در خواب دیدم با رخ چون آفتاب
- شمارهٔ ۴۵ — حسن روزافزون نگر کان خسرو زرین طناب
- شمارهٔ ۴۴ — همچو شمعم هست شبها بی‌رخ آن آفتاب
- شمارهٔ ۴۰ — عجب گیرنده راهی بود در عاشق ربایی‌ها
- شمارهٔ ۴۲ — ای زیر مشق سر خط حسن تو افتاب
- شمارهٔ ۴۳ — برشکن طرف کله چون بفکنی از رخ نقاب
- شمارهٔ ۴۷ — نیست امروز شکست دلم از چشم پرآب
- شمارهٔ ۴۶ — نامسلمان پسری خون دلم خورد چو آب