شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۲۷۸ — دل مسند پادشاه عشق است
- غزل شمارهٔ ۲۷۹ — درد دل درمان جان عاشق است
- غزل شمارهٔ ۲۸۲ — مرغ صحرائی به دریا مایل است
- غزل شمارهٔ ۲۸۱ — مخزن اسرار سبحانی دل است
- غزل شمارهٔ ۲۸۰ — دم مزن ای دل که آن سر نازک است
- غزل شمارهٔ ۲۸۴ — رند سرمست فارغ البال است
- غزل شمارهٔ ۲۸۳ — دردمندیم و دوا درد دل است
- غزل شمارهٔ ۲۸۵ — عشق است که وارسته ز نقصان و کمالست
- غزل شمارهٔ ۲۹۰ — درد ار داری دوا همان است
- غزل شمارهٔ ۲۹۳ — ای که گوئی که ماهتاب آنست
- غزل شمارهٔ ۲۹۲ — دل به دست آر که آئینهٔ حضرت آنست
- غزل شمارهٔ ۲۸۸ — کار عشقست و کار ما آنست
- غزل شمارهٔ ۲۹۱ — نعمت الله میر مستان است
- غزل شمارهٔ ۲۸۷ — خلوت من مقام رندانست
- غزل شمارهٔ ۲۸۹ — گر جفا می کند وفا آنست
- غزل شمارهٔ ۲۸۶ — ما را همه شب شب وصال است
- غزل شمارهٔ ۲۹۴ — دل و جانم فدای جانان است
- غزل شمارهٔ ۲۹۵ — درد دل ما دوای جان است
- غزل شمارهٔ ۲۹۶ — هر چه پیدا و هر چه پنهان است
- غزل شمارهٔ ۲۹۸ — همه عالم تن است و او جان است
- غزل شمارهٔ ۲۹۹ — هرکه چون ما حریف مستان است
- غزل شمارهٔ ۳۰۱ — نعمت الله حریف مستان است
- غزل شمارهٔ ۲۹۷ — هر که حلقه به گوش مردانست
- غزل شمارهٔ ۳۰۰ — بندگی کن که کار نیک آن است