شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۳۵۳ — اگر تو عاشق یاری به عشق دوست نکوست
- غزل شمارهٔ ۳۵۶ — موج و حباب و قطره درین بحر ما یکیست
- غزل شمارهٔ ۳۵۴ — در دو عالم خدا یکیست یکیست
- غزل شمارهٔ ۳۵۵ — دل ما با زبان یکی است یکیست
- غزل شمارهٔ ۳۵۲ — پادشاه و گدا یکیست یکیست
- غزل شمارهٔ ۳۵۰ — ما را وجود نیست و گر هست وجود اوست
- غزل شمارهٔ ۳۵۷ — صورت و معنی درین دعوی یکی است
- غزل شمارهٔ ۳۵۱ — بشنو ای دوست این سخن از دوست
- غزل شمارهٔ ۳۵۸ — آب جویای آب این عجب است
- غزل شمارهٔ ۳۶۲ — هر شاهدی که بینم با او مرا هوائیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۱ — میخانهٔ دل طرب سرائیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۴ — دل جام جهان نمای شاهیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۰ — کار دل در عشقبازی بندگی است
- غزل شمارهٔ ۳۶۳ — تن میرد و روح پاک باقی است
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ — قطره و دریا به نزد ما یکی است
- غزل شمارهٔ ۳۶۵ — در این در به جز ما آشنا نیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ — هر دل که به عشق مبتلا نیست
- غزل شمارهٔ ۳۷۳ — بی حضور عشق جانان راحت جان هیچ نیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۷ — هرچه امروز حاصل ما نیست
- غزل شمارهٔ ۳۷۱ — موجود حقیقی به جز از ذات خدا نیست
- غزل شمارهٔ ۳۷۰ — چو میخانه سرائی هیچ جانیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۸ — عشق را خود قرار پیدا نیست
- غزل شمارهٔ ۳۶۶ — با آفتاب حسنش مه نزد او هلالی است
- غزل شمارهٔ ۳۷۲ — جان ما بی عشق جانان هیچ نیست