شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۶۹۰ — عقل هر دم که در سرود آید
- غزل شمارهٔ ۶۸۸ — نگار مست من هر دم ز نو بزمی بیاراید
- غزل شمارهٔ ۶۹۲ — عقل ناقص به کار می ناید
- غزل شمارهٔ ۶۹۱ — خواب در چشم خوش نمی آید
- غزل شمارهٔ ۶۸۹ — بر بسته نقاب ، دل رباید
- غزل شمارهٔ ۶۹۳ — خیال او به هر نقشی برآید
- غزل شمارهٔ ۶۸۷ — در مرتبه ای ساجد در مرتبه ای مسجود
- غزل شمارهٔ ۶۸۶ — در همه آینه جمال نمود
- غزل شمارهٔ ۷۰۱ — نوش کن می که روحت افزاید
- غزل شمارهٔ ۶۹۴ — ساقی رخ اگر به ما نماید
- غزل شمارهٔ ۶۹۹ — با رخ او قمر چه کار آید
- غزل شمارهٔ ۶۹۷ — چشمت به تو نور خوش نماید
- غزل شمارهٔ ۶۹۵ — عقل چندان که خود بیاراید
- غزل شمارهٔ ۶۹۶ — گر در طلب اوئی ناگه به برت آید
- غزل شمارهٔ ۶۹۸ — نقشی است خیالش که به هر دست بر آید
- غزل شمارهٔ ۷۰۰ — خوش درددلی دارم درمان به چه کار آید
- غزل شمارهٔ ۷۰۸ — مرا هر دم خیالی رو نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۲ — ذاتش به صفات می نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۳ — ذاتش به صفات می نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۷ — نوری که خدا به ما نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۵ — خیال غیر خوابی می نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۶ — جسمی دارم که جان نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۴ — گهی عکس رخش جان می‌نماید
- غزل شمارهٔ ۷۰۹ — عالم چو مثالی است که در آب نماید