شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۹۷۵ — دردمندیم و از دوا فارغ
- غزل شمارهٔ ۹۷۷ — وقت آن آمد که ما را باز بنوازی به لطف
- غزل شمارهٔ ۹۷۸ — پادشاه عاشقانیم و گدای کوی عشق
- غزل شمارهٔ ۹۷۹ — عاشقان غرقند در دریای عشق
- غزل شمارهٔ ۹۸۰ — تن به جان زنده است و جان از عشق
- غزل شمارهٔ ۹۷۶ — عشق او دریا و ما در وی صدف
- غزل شمارهٔ ۹۷۴ — این حضور عاشقان است و سماع
- غزل شمارهٔ ۹۸۱ — عالم عرض است و جوهرش حق
- غزل شمارهٔ ۹۸۸ — گوید سخن آن نازنین نیمی شکر نیمی نمک
- غزل شمارهٔ ۹۸۹ — ای نهان کرده در آن تنگ شکربار نمک
- غزل شمارهٔ ۹۸۲ — در آینهٔ وجود مطلق
- غزل شمارهٔ ۹۸۵ — عشق است زیاده بر همه خلق
- غزل شمارهٔ ۹۸۳ — منم آن رند عاشق مطلق
- غزل شمارهٔ ۹۸۴ — در محیطی فکنده ام زورق
- غزل شمارهٔ ۹۸۶ — بیا که عاشق مستیم و همدمان موافق
- غزل شمارهٔ ۹۸۷ — ای گشته خجل از گل روی تو شقایق
- غزل شمارهٔ ۹۹۶ — ای دهنت وهم میانت خیال
- غزل شمارهٔ ۹۹۷ — ای لب تو چشمهٔ آب زلال
- غزل شمارهٔ ۹۹۰ — گر مشکگ را شکی باشد به یک
- غزل شمارهٔ ۹۹۱ — امشب شب قدر است و بر احباب مبارک
- غزل شمارهٔ ۹۹۲ — سخن نازکان بود نازک
- غزل شمارهٔ ۹۹۳ — شاها کرمی کن و مکن جنگ
- غزل شمارهٔ ۹۹۵ — آفتابی می پرستم لایزال
- غزل شمارهٔ ۹۹۴ — نقش نقاش است نقش این خیال