شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۲ — جام گیتی نماست یعنی دل
- غزل شمارهٔ ۹۹۸ — خواجه مخمور باز ماند به مال
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۵ — دل طالب یار و یار در دل
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۱ — بایزید است جان و هم جانان دل
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۴ — حاصل ما دل است و حاصل دل
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۳ — اگر ذوق خوشی خواهی حریفی کن دمی بادل
- غزل شمارهٔ ۹۹۹ — دل صفهٔ صفاست و ما صوفیان دل
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۰ — جان کیست بندهٔ حرم کبریای دل
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۶ — به جز درد سر از غافل چه حاصل
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۷ — من چنین سرمست یارم سن نجک من سویله گل
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۰ — شکر گویم که باز سر مستم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۱ — علم صید است و قید کن محکم
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۸ — دختری بر باد داده غنچهٔ خندان گل
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۳ — در خرابات مغان مست و خراب افتاده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۲ — نیم شب خوش آفتابی دیده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۰۰۹ — ز آفتاب مهر او تابنده‌ام
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۶ — گر عشق نبازیم در اینجا به چه کاریم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۸ — مائیم ز نار عشق آدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۱ — آفتابیست حضرت آدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۴ — خوش در میخانه‌ای بگشاده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۰ — فارغیم از وجود و هم ز عدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۵ — دل به دلبر جان به جانان داده‌ایم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۷ — چه خوش باشد گرت باشد فراغت از همه عالم
- غزل شمارهٔ ۱۰۱۹ — باز رستیم از وجود و از عدم