شاه نعمت‌الله ولی
زندگی‌نامهٔ شاه نعمت‌الله ولی
سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.
آثار شاه نعمت‌الله ولی
شعرهای شاه نعمت‌الله ولی
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۸ — تا بود عشق تو بود من عاشق تو بودم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۹ — در مجمر عشق سوخت عودم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۳ — سه نقطه یک الف همی نگرم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۶ — مقصود توئی ز جمله عالم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۴ — شیخ ما بود در حرم محرم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۷ — همدمی گر طلب کنی یک دم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۲ — در آینهٔ وجود آدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۲۵ — منصب مستان ما ترک وجود و عدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۰ — سالها شد که به جان طالب جانان خودم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۱ — مدتی شد که به جان در پی جانان خودم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۲ — تا جمالش دیده ام حیران شدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۳ — عاقلی بودم به عشق یار دیوانه شدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۵ — در خرابات گرد گردیدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۴ — نقش خیال رویش دیشب به خواب دیدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۶ — روشن است از نور رویش چشم مست سیدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۷ — به هرحالی که پیش آید خیالی نقش می بندم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۹ — توبه از زهد و زاهدی کردم
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۲ — دل دارم و جان بدو سپردم
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۳ — عشق او هر ساعتی بنوازدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۵ — بیا و همدم ما شو به عشق او یک دم
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۴ — آتش عشق تو جان می سوزدم
- غزل شمارهٔ ۱۰۳۸ — عاشق و مستم و در کوی مغان می گردم
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۱ — عشق آمد که بلا آوردم
- غزل شمارهٔ ۱۰۴۰ — گر بر افروزد آتش در دم